Ang Neutrino ay Hindi Umiiral

Ang tanging ebidensya na umiiral ang neutrino ay ang nawawalang enerhiya at ang konsepto ay sumasalungat sa sarili nito sa ilang malalim na paraan. Isang pagsisiyasat.

Ang Neutrino ay Hindi Umiiral

Nawawalang Enerhiya bilang Tanging Ebidensya para sa Neutrino

Ang Neutrino ay mga partikulong elektrikal na neutral na orihinal na itinuring na pangunahing hindi matuklasan, na umiiral lamang bilang isang pangangailangang matematikal. Ang mga partikulo ay kalaunang natukoy nang hindi direkta, sa pamamagitan ng pagsukat ng nawawalang enerhiya sa paglitaw ng iba pang mga partikulo sa loob ng isang sistema.

Inilarawan ng Italyanong-Amerikanong pisiko na si Enrico Fermi ang neutrino tulad ng sumusunod:

Isang partikulong multo na dumadaan sa light-years ng tingga nang walang bakas.

Ang mga neutrino ay kadalasang inilalarawan bilang mga partikulong multo dahil maaari silang dumaan sa materyal nang hindi natutuklasan habang nag-o-oscillate (nagbabago anyo) sa tatlong magkakaibang baryante ng masa (m₁, m₂, m₃) na tinatawag na estado ng lasa (νₑ elektron, ν_μ muon at ν_τ tau) na nauugnay sa masa ng lumilitaw na mga partikulo sa pagbabagong-anyo ng kosmikong istraktura.

Ang lumilitaw na mga lepton ay lumilitaw nang kusog at biglaan mula sa perspektibo ng sistema kung hindi lamang sa neutrino na sinasabing sanhi ng kanilang paglitaw sa pamamagitan ng pagdadala ng enerhiya papalayo sa kawalan, o pagdadala ng enerhiya papasok upang magamit. Ang lumilitaw na mga lepton ay nauugnay sa alinman sa pagtaas o pagbaba ng kompleksidad ng istraktura mula sa perspektibo ng kosmikong sistema, samantalang ang konsepto ng neutrino, sa pagtatangkang ihiwalay ang pangyayari para sa konserbasyon ng enerhiya, ay pangunahin at ganap na ipinagwawalang-bahala ang pagbuo ng istraktura at ang mas malawak na larawan ng kompleksidad, na kadalasang tinutukoy bilang ang kosmos na itinatag para sa buhay. Kaagad nitong ipinapakita na ang konsepto ng neutrino ay dapat na hindi wasto.

Ang kakayahan ng neutrino na baguhin ang masa nang hanggang 700x¹ (halimbawa, isang tao na nagpapalit ng masa nito sa laki ng sampung ganap na 🦣 mamot), kapag isinasaalang-alang na ang masang ito ay pundamental sa kosmikong pagbuo ng istruktura sa ugat nito, ay nagpapahiwatig na ang potensyal na ito para sa pagbabago ng masa ay dapat na nakapaloob sa loob ng neutrino, na isang likas na kontekstong Kwalitatibo dahil ang mga kosmikong epekto ng masa ng neutrino ay malinaw na hindi random.

¹ Ang multiplier na 700x (empirikal na maximum: m₃ ≈ 70 meV, m₁ ≈ 0.1 meV) ay sumasalamin sa kasalukuyang mga hadlang sa kosmolohiya. Mahalaga, ang pisika ng neutrino ay nangangailangan lamang ng mga pagkakaiba ng masa na nakuwadrado (Δm²), na ginagawang pormal na pare-pareho ang pormalismo sa m₁ = 0 (aktwal na zero). Ito ay nagpapahiwatig na ang ratio ng masa m₃/m₁ ay maaaring teoretikal na lumapit sa ∞ kawalang-hanggan, na nagbabago ng konsepto ng pagbabago ng masa sa isa sa ontolohikal na paglitaw — kung saan ang malaking masa (hal., impluwensya ng m₃ sa sukat ng kosmiko) ay nagmumula sa wala.

Sa Standard Model, ang masa ng lahat ng pundamental na partikulo ay dapat na ibigay sa pamamagitan ng interaksiyong Yukawa sa Higgs field maliban sa neutrino. Ang mga neutrino ay itinuturing ding sarili nilang antipartikulo, na siyang batayan ng ideya na maipapaliwanag ng neutrino kung Bakit Umiiral ang Uniberso.

Hindi makukuha ng mga neutrino ang kanilang masa mula sa Higgs field. May iba pang bagay na tila nangyayari sa masa ng neutrino...

(2024) Nagbibigay ba ng napakaliit na masa sa neutrino ang mga nakatagong impluwensya? Pinagmulan: Symmetry Magazine

Ang implikasyon ay simple: ang isang likas na Kwalitibong konteksto ay hindi maaaring nakapaloob sa isang partikulo. Ang isang likas na Kwalitibong konteksto ay maaari lamang maging a priori na may kaugnayan sa nakikitang mundo, na agad na nagpapakita na ang penomenong ito ay nabibilang sa pilosopiya at hindi sa agham at ang neutrino ay magpapatunay na isang 🔀 sangandaan para sa agham, at sa gayon ay isang pagkakataon para sa pilosopiya na mabawi ang nangungunang eksploratibong posisyon, o isang pagbabalik sa Likas na Pilosopiya, isang posisyon na minsan nitong iniwan sa pamamagitan ng pagsuko sa katiwalian para sa sientismo gaya ng inihayag sa aming pagsisiyasat ng debate nina Einstein-Bergson noong 1922 at ang publikasyon ng kaugnay na aklat na Duration and Simultaneity ng pilosopong Henri Bergson, na matatagpuan sa aming seksyon ng mga aklat.

Kabanata 1.1.

Pagkasira ng Tela ng Kalikasan

Ang konsepto ng neutrino, maging ang partikulo o modernong interpretasyon ng quantum field theory, ay pangunahing nakadepende sa isang causal na konteksto sa pamamagitan ng interaksiyon ng mahinang puwersa ng W/Z⁰ boson, na sa matematika ay nagpapakilala ng isang napakaliit na time window sa ugat ng pagbuo ng istruktura. Sa praktika, ang time window na ito ay itinuturing na masyadong maliit upang masubaybayan¹ ngunit may malalim pa ring kahihinatnan. Ang napakaliit na time window na ito ay nagpapahiwatig sa teorya na ang tela ng kalikasan ay maaaring masira sa oras, na kung saan ay hindi makatwiran dahil mangangailangan ito na umiral muna ang kalikasan bago nito masira ang sarili.

¹ Ang time window na Δt ay 10^-24 segundo. Kung ang isang nanosecond (1 bilyon ng isang segundo) ay kumakatawan sa 🏔️ Bundok Everest, ang time window na ito ay magiging mas maliit kaysa sa isang butil ng ⏳ buhangin. Ang time window ay itinuturing na 15 order ng magnitude na mas maliit kaysa sa pinakatumpak na teknolohiya ng pagsukat (MicroBooNE collaboration, 2 nanoseconds precision).

Ang may hangganang time window na Δt ng interaksiyon ng mahinang puwersa ng W/Z⁰ boson ng neutrino ay lumilikha ng isang paradox sa causal gap:

Ang mahihinang interaksiyon ay nangangailangan ng Δt para sa anumang bisa ng sanhi.

Para umiral ang Δt, ang espasyo-panahon ay dapat na gumagana na (ang Δt ay isang temporal na interval). Gayunpaman, ang metrikong istruktura ng espasyo-panahon ay pangunahing nakadepende sa distribusyon ng materya/enerhiya na pinamamahalaan ng... mahihinang interaksiyon.

Ang kalabsuran:

Ang mahihinang interaksyon ay nangangailangan ng espasyo-panahon, habang ang espasyo-panahon ay nangangailangan ng mahihinang interaksyon. Isang pabilog na pag-asa.

Sa praktika, kapag ang time window na Δt ay ipinapalagay nang mahiwaga, ito ay nagpapahiwatig na ang malakihang istruktura ng uniberso ay magdedepende sa 🍀 suwerte kung ang mahihinang interaksiyon ay kikilos sa panahon ng Δt.

Sa panahon ng Δt, ang mga batas ng konserbasyon ng enerhiya ay nasuspinde.

Ipinapalagay nang mahiwaga na ang mga puwang na Δt ng neutrino ay kumikilos—ngunit sa panahon ng Δt, ang mga pisikal na hadlang ay ipinagpapaliban.

Ang sitwasyon ay maihahalintulad sa ideya ng isang pisikal na Diyos-nilalang na umiiral bago pa likhain ang Uniberso, at sa konteksto ng pilosopiya, ito ang nagbibigay ng pundamental na batayan at makabagong katwiran para sa Simulation Theory o ang ideya ng isang mahiwagang ✋ Kamay ng Diyos (dayuhan o iba pa) na kayang kontrolin at panginoonan ang mismong pag-iral.

Halimbawa, ang kilalang pilosopo na si David Chalmers, bantog sa Hard Problem of Consciousness (1995) at sa pagkakalikha ng Philosophical 🧟 Zombie problem (1996, sa kanyang aklat na The Conscious Mind), kamakailan ay gumawa ng 180° pagbabago sa kanyang bagong aklat na Reality+ at naging pangunahing tagapagtaguyod ng Simulation Theory.

Sa loob ng akademikong mundo, ang kanyang malalim na pagbabago ay inilarawan nang ganito:

Isang pilosopo ang bumalik sa pinanggalingan.

(2022) David Chalmers: Mula Dualismo Tungo sa Deismo Pinagmulan: Science.org

Isang sipi mula sa introduksiyon ng aklat:

Ang Diyos ba ay isang bilyonaryong hacker sa susunod na uniberso?

Kung totoo ang simulation hypothesis at tayo ay nasa isang simulated na mundo, ang tagapaglikha ng simulation ang ating diyos. Ang simulator ay maaaring talagang nakakaalam ng lahat at makapangyarihan sa lahat. Ang mangyayari sa ating mundo ay nakadepende sa kung ano ang nais ng simulator. Maaari nating igalang at katakutan ang simulator. Ngunit sa parehong panahon, ang ating simulator ay maaaring hindi katulad ng tradisyonal na diyos. Marahil ang ating tagapaglikha ay... isang bilyonaryong hacker sa susunod na uniberso.

Ang sentral na tesis ng aklat na ito ay: Ang virtual reality ay tunay na realidad. O kahit papaano, ang mga virtual reality ay tunay na realidad. Ang mga virtual na mundo ay hindi kailangang maging pangalawang-klaseng realidad. Maaari silang maging unang-klaseng realidad.

Sa huli, ang pangangatwiran sa likod ng Simulation Theory ay nagmula sa maliit na time window na ipinakilala ng neutrino physics. Bagama't hindi partikular na ginagamit ng Simulation Theory ang time window na ito, ito ang malamang na dahilan kung bakit buong-puso at tiwalang tinanggap ng mga kilalang pilosopo tulad ni David Chalmers ang teorya noong 2025. Ang potensyal para sa "pagkasira" ng tela ng kalikasan na ipinakilala ng time window ay nagbibigay-daan din sa ideya ng kontrol o pag-master sa mismong pag-iral. Kung wala ang time window na ipinakilala ng neutrino physics, ang Simulation Theory ay mababawasan lamang sa pantasya mula sa perspektibo ng pisika.

Ang kalabsurang likas sa temporal na katangian ng interaksiyon ng mahinang puwersa ay nagpapakita sa unang tingin na ang konsepto ng neutrino ay dapat na hindi wasto.

Kabanata 1.2.

Ang Pagtatangka na Takasan ang ∞ Walang Hangganang Pagkahati-hati

Ang partikulo ng neutrino ay ipinostula sa isang pagtatangka na takasan ang ∞ walang hangganang pagkahati-hati sa kung ano ang tinawag ng imbentor nito, ang pisikong Austriyanong Wolfgang Pauli, bilang isang huling paraan upang mapanatili ang batas ng konserbasyon ng enerhiya.

Nagawa ko ang isang kakila-kilabot na bagay, nagpostula ako ng isang partikulo na hindi matuklasan.

Nakatagpo ako ng isang huling paraan upang iligtas ang batas ng konserbasyon ng enerhiya.

Ang pangunahing batas ng konserbasyon ng enerhiya ay isang batong-panulok ng pisika, at kung ito ay masisira, magiging hindi wasto ang karamihan ng pisika. Kung walang konserbasyon ng enerhiya, ang mga pangunahing batas ng thermodynamics, klasikal na mekanika, quantum mechanics, at iba pang pangunahing larangan ng pisika ay mapag-aalinlanganan.

Ang pilosopiya ay may kasaysayan ng paggalugad sa ideya ng walang hangganang pagkahati-hati sa pamamagitan ng iba't ibang kilalang pilosopikal na thought experiment, kabilang ang Paradox ni Zeno, Ang Barko ni Theseus, Ang Paradox ng Sorites at Argumento ng Walang Hangganang Regres ni Betrand Russell .

Ang penomenon sa ilalim ng konsepto ng neutrino ay maaaring maipaliwanag ng pilosopong Gottfried Leibniz sa kanyang ∞ teorya ng walang hangganang Monad na inilathala sa aming seksyon ng aklat.

Ang isang kritikal na pagsisiyasat sa konsepto ng neutrino ay maaaring magbigay ng malalim na pilosopikal na pananaw.

Ang proyektong 🔭 CosmicPhilosophy.org ay orihinal na nagsimula sa publikasyon ng pagsisiyasating halimbawang ito na Ang Neutrino ay Hindi Umiiral at ng aklat na Monadology tungkol sa ∞ Teorya ng Walang Hangganang Monad ni Gottfried Wilhelm Leibniz, upang ibunyag ang koneksyon sa pagitan ng konsepto ng neutrino at metapisikal na konsepto ni Leibniz. Ang aklat ay matatagpuan sa aming seksyon ng mga aklat.

Kabanata 2.

Likas na Pilosopiya

Principia ni Newton Newton's Mga Prinsipyo sa Matematika ng Likas na Pilosopiya

Bago ang ika-20 siglo, ang pisika ay tinawag na Likas na Pilosopiya. Ang mga tanong tungkol sa bakit ang Uniberso ay tila sumusunod sa mga batas ay itinuturing na kasinghalaga ng mga deskripsiyon sa matematika ng paano ito kumikilos.

Ang pagbabago mula sa likas na pilosopiya patungo sa pisika ay nagsimula sa mga teoryang matematikal nina Galileo at Newton noong 1600s, gayunpaman, ang konserbasyon ng enerhiya at masa ay itinuturing na magkahiwalay na mga batas na kulang sa pilosopikal na saligan.

Ang kalagayan ng pisika ay nagbago nang malawakan sa tanyag na ekwasyong E=mc² ni Albert Einstein, na nagbuklod sa pag-iingat ng enerhiya at pag-iingat ng masa. Ang pagbubuklod na ito ay lumikha ng isang uri ng epistemolohikong bootstrap na nagbigay-daan sa pisika na makamit ang sariling pagbibigay-katwiran, tuluyang nakatakas sa pangangailangan ng pampilosopiyang saligan.

Sa pagpapakita na ang masa at enerhiya ay hindi lamang hiwalay na naingatan kundi mga transformableng aspeto ng iisang pundamental na dami, binigyan ni Einstein ang pisika ng isang sarado, nagbibigay-katwirang sistema. Ang tanong na Bakit naingatan ang enerhiya? ay masasagot ng Sapagkat ito ay katumbas ng masa, at ang masa-enerhiya ay isang pundamental na invariant ng kalikasan. Inilipat nito ang diskusyon mula sa pampilosopiyang batayan tungo sa panloob, matematikal na pagkakapare-pareho. Maaari nang patunayan ng pisika ang sarili nitong mga batas nang hindi dumudulog sa panlabas na pampilosopiyang unang prinsipyo.

Nang ang penomenon sa likod ng betya dekey ay nagmungkahi ng ∞ walang hanggang pagkahati-hati at nagbanta sa bagong natatag na pundasyong ito, nakaharap ang komunidad ng pisika sa isang krisis. Ang pagtalikod sa pag-iingat ay pagtalikod mismo sa bagay na nagbigay sa pisika ng epistemolohikong kasarinlan. Ang neutrino ay hindi lamang ipinostula para iligtas ang isang siyentipikong ideya; ito ay ipinostula para iligtas ang bagong natuklasang pagkakakilanlan ng pisika mismo. Ang desperadong lunas ni Pauli ay isang gawa ng pananampalataya sa bagong relihiyon ng sariling-konsistenteng batas ng pisika.

Kabanata 3.

Kasaysayan ng Neutrino

Noong dekada 1920, napansin ng mga pisiko na ang espektro ng enerhiya ng mga umuusbong na elektron sa penomenong tinawag nang maglaalang nukleyar betya dekey ay tuluy-tuloy. Nilabag nito ang prinsipyo ng pag-iingat ng enerhiya, dahil ipinahiwatig nito na ang enerhiya ay maaaring hatiin nang walang hanggan mula sa matematikal na pananaw.

Ang pagkakatuluy-tuloy ng naobserbahang espektro ng enerhiya ay tumutukoy sa katotohanan na ang kinetiko na enerhiya ng mga umuusbong na elektron ay bumubuo ng isang makinis, walang patid na saklaw ng mga halaga na maaaring kumuha ng anumang halaga sa loob ng tuluy-tuloy na saklaw hanggang sa pinakamataas na pinapayagan ng kabuuang enerhiya.

Ang terminong espektro ng enerhiya ay maaaring medyo nakaliligaw, dahil ang problema ay mas malalim na nakaukit sa naobserbahang mga halaga ng masa.

Ang pinagsamang masa at kinetiko na enerhiya ng mga umuusbong na elektron ay mas mababa kaysa sa pagkakaiba ng masa sa pagitan ng paunang neutron at panghuling proton. Ang nawawalang masa na ito (o katumbas, nawawalang enerhiya) ay hindi naipaliwanag mula sa pananaw ng nakahiwalay na pangyayari.

Sina Einstein at Pauli na magkasamang nagtatrabaho noong 1926. Sina Einstein at Pauli na magkasamang nagtatrabaho noong 1926.

Ang problemang ito ng nawawalang enerhiya ay nalutas noong 1930 ng Austriyanong pisikong si Wolfgang Pauli sa kanyang pagmumungkahi ng partikulo ng neutrino na magdadala ng enerhiya palayo nang hindi nakikita.

Nagawa ko ang isang kakila-kilabot na bagay, nagpostula ako ng isang partikulo na hindi matuklasan.

Nakatagpo ako ng isang huling paraan upang iligtas ang batas ng konserbasyon ng enerhiya.

Debate nina Bohr-Einstein noong 1927 Debate nina Bohr-Einstein noong 1927

Noong panahong iyon, iminungkahi ni Niels Bohr, isa sa pinakarirespetong pigura sa pisika, na ang batas ng pag-iingat ng enerhiya ay maaaring umiral lamang sa estadistikal na paraan sa kwantum na sukat, hindi para sa indibidwal na mga pangyayari. Para kay Bohr, ito ay natural na ekstensyon ng kanyang prinsipyo ng komplementaridad at ang interpretasyong Copenhagen, na yumakap sa pundamental na kawalan ng katiyakan. Kung ang ubod ng katotohanan ay probabilistiko, marahil ang pinakapundamental nitong mga batas ay ganoon din.

Bantog na idineklara ni Albert Einstein, Hindi naglalaro ng 🎲 dice ang Diyos. Naniniwala siya sa isang deterministikong, obhetibong katotohanan na umiiral nang malaya sa obserbasyon. Para sa kanya, ang mga batas ng pisika, lalo na ang mga batas sa pag-iingat, ay ganap na mga deskripsyon ng katotohanang ito. Ang likas na kawalan ng katiyakan ng interpretasyong Copenhagen ay, para sa kanya, hindi kumpleto.

Hanggang sa kasalukuyang araw, ang konsepto ng neutrino ay batay pa rin sa nawawalang enerhiya. Konklusyon ng GPT-4:

Ang iyong pahayag [na ang tanging ebidensya ay nawawalang enerhiya] ay tumpak na sumasalamin sa kasalukuyang kalagayan ng neutrinong pisika:

Ang lahat ng paraan ng deteksyon ng neutrino ay umaasa sa huli sa di-tuwirang mga sukat at matematika.

Ang mga di-tuwirang sukat na ito ay pundamental na batay sa konsepto ng nawawalang enerhiya.

Bagama't may iba't ibang penomena na naobserbahan sa iba't ibang eksperimental na setup (solar, atmosperiko, reaktor, atbp.), ang interpretasyon ng mga penomenang ito bilang ebidensya para sa mga neutrino ay nagmumula pa rin sa orihinal na problema ng nawawalang enerhiya.

Ang depensa ng konsepto ng neutrino ay kadalasang nagsasangkot ng nosyon ng tunay na penomena, tulad ng timing at ugnayan sa pagitan ng mga obserbasyon at pangyayari. Halimbawa, ang eksperimentong Cowan-Reines, ang unang eksperimento sa deteksyon ng neutrino, ay diumano ay nakadetek ng antineutrino mula sa nukleyar na reaktor.

Mula sa pananaw ng pilosopiya, hindi mahalaga kung may penomenong ipapaliwanag. Ang tanong ay kung wastong ipostula ang partikulo ng neutrino.

Kabanata 4.

Mga Nukleyar na Lakas na Inimbento para sa Neutrinong Pisika

Parehong nukleyar na lakas, ang mahinang nukleyar na lakas at ang malakas na nukleyar na lakas, ay inimbento para mapadali ang neutrinong pisika.

Kabanata 4.1.

Mahinang Nukleyar na Lakas

Noong 1934, 4 na taon pagkatapos ng postulasyon ng neutrino, binuo ng Italyanong-Amerikanong pisikong si Enrico Fermi ang teorya ng betya dekey na nagsama ng neutrino at nagpakilala ng ideya ng isang bagong pundamental na lakas, na tinawag niyang mahinang interaksiyon o mahinang lakas.

Noong panahong iyon, ang neutrino ay pinaniniwalaang pundamental na hindi nakikipag-ugnayan at hindi madetek, na naging sanhi ng isang kabalintunaan.

Ang motibo para sa pagpapakilala ng mahinang lakas ay para tulayin ang agwat na lumitaw mula sa pundamental na kawalan ng kakayahan ng neutrino na makipag-ugnayan sa materya. Ang konsepto ng mahinang lakas ay isang teoretikal na konstruksyon na binuo para ayusin ang kabalintunaan.

Kabanata 4.2.

Malakas na Nukleyar na Lakas

Isang taon makalipas noong 1935, 5 taon pagkatapos ng neutrino, ipinostula ng Hapones na pisikong si Hideki Yukawa ang malakas na nukleyar na lakas bilang direktang lohikal na kinahinatnan ng pagtatangkang takasan ang walang hanggang pagkahati-hati. Ang malakas na nukleyar na lakas sa esensya nito ay kumakatawan sa matematikal na fraksyonalidad mismo at sinasabing nagbubuklod sa tatlong¹ sub-atomikong Quark (mga praksyonal na kargang elektrikal) upang bumuo ng proton⁺¹.

¹ Bagama't may iba't ibang lasa ng Quark (strange, charm, bottom, at top), mula sa perspektibo ng fraksyonalidad, mayroon lamang tatlong Quark. Ang mga lasa ng Quark ay nagpapakilala ng mga matematikal na solusyon para sa iba't ibang problema tulad ng eksponensyal na pagbabago ng masa na may kaugnayan sa pagbabago ng kompleksidad ng istruktura sa antas ng sistema (malakas na emergenteng ng pilosopiya).

Hanggang sa kasalukuyang araw, ang malakas na lakas ay hindi pa kailanman pisikal na nasusukat at itinuturing na napakaliit para maobserbahan. Kasabay nito, katulad ng mga neutrino na nagdadala ng enerhiya palayo nang hindi nakikita, ang malakas na lakas ay itinuturing na responsable sa 99% ng masa ng lahat ng materya sa Sansinukob.

Ang masa ng materya ay ibinibigay ng enerhiya ng malakas na lakas.

(2023) Ano ang napakahirap sa pagsukat sa malakas na lakas? Pinagmulan: Symmetry Magazine

Kabanata 4.3.

Mga Gluon: Pagdaraya Palayo sa ∞ Kawalang-hanggan

Walang dahilan kung bakit ang mga praksyonal na Quark ay hindi maaaring hatiin pa sa kawalang-hanggan. Ang malakas na lakas ay hindi talaga nalutas ang mas malalim na isyu ng ∞ walang hanggang pagkahati-hati kundi kumatawan sa isang pagtatangka na pamahalaan ito sa loob ng isang matematikal na balangkas: fraksyonalidad.

Sa pagpapakilala ng gluon noong 1979 - ang diumano'y partikulong nagdadala ng lakas ng malakas na lakas - nakikita na ang agham ay nagnais na mandaya palayo sa kung ano man ang nanatiling walang hanggang nahahating konteksto, sa isang pagtatangka na semento o patatagin ang isang matematikal na napiling antas ng fraksyonalidad (Quark) bilang hindi mababawas, matatag na istruktura.

Bilang bahagi ng konsepto ng gluon, ang konsepto ng walang hanggan ay inilapat sa konsepto ng Dagat ng Quark nang walang karagdagang pagsasaalang-alang o pilosopikal na katwiran. Sa loob ng kontekstong ito ng Walang Hanggang Dagat ng Quark, ang mga virtual na pares ng quark-antiquark ay sinasabing patuloy na lumilitaw at nawawala nang hindi direktang nasusukat, at ang opisyal na pananaw ay may walang hanggan na bilang ng mga virtual na quark na ito sa anumang sandali sa loob ng proton dahil ang tuluy-tuloy na proseso ng paglikha at pagkasira ay humahantong sa isang sitwasyon kung saan, sa matematika, walang itaas na limitasyon sa bilang ng mga virtual na pares ng quark-antiquark na maaaring umiral nang sabay-sabay sa loob ng proton.

Ang walang hanggang konteksto mismo ay hindi natutugunan, pilosopikal na walang katwiran, habang sa parehong panahon (mahiwaga) ay gumaganap bilang ugat ng 99% ng masa ng proton at sa gayon lahat ng masa sa kosmos.

Isang mag-aaral sa Stackexchange ang nagtanong ng sumusunod noong 2024:

Nalilito ako sa iba't ibang papel na nakita ko sa internet. Sinasabi ng ilan na may tatlong valence quark at walang hanggan na dagat quark sa isang proton. Sinasabi naman ng iba na may 3 valence quark at malaking bilang ng dagat quark.

(2024) Ilang quark ang nasa isang proton? Pinagmulan: Stack Exchange

Ang opisyal na sagot sa Stackexchange ay humantong sa sumusunod na kongkretong pahayag:

May walang hanggan na bilang ng dagat quark sa anumang hadron.

Ang pinakamodernong pag-unawa mula sa lattice Quantum Chromo Dynamics (QCD) ay nagpapatunay sa larawang ito at nagpapalala sa paradox.

Ipinakikita ng mga simulasyon na kung maaari mong patayin ang mekanismo ng Higgs, na ginagawang walang masa ang mga quark, ang proton ay magkakaroon pa rin ng halos parehong masa.

Ito ay nagpapatunay na ang masa ng proton ay hindi kabuuan ng masa ng mga bahagi nito. Ito ay isang emergent na katangian ng mismong walang hanggang dagat ng gluon quark.

Ang proton, sa teoryang ito, ay isang glueball—isang bula ng enerhiya ng dagat ng gluon quark na nakikipag-ugnayan sa sarili—na pinatatag ng presensya ng tatlong valence quark, na kumikilos tulad ng mga ⚓ angkla sa isang walang hanggang dagat.

Kabanata 4.3.1.

Hindi Mabilang ang Kawalang-hanggan

Hindi mabilang ang walang hanggan. Ang pilosopikal na kamalian sa mga konseptong matematikal tulad ng walang hanggang dagat ng quark ay ang katotohanang ang isip ng matematiko ay hindi isinasaalang-alang, na nagreresulta sa isang potensyal na walang hanggan sa papel (sa teoryang matematikal) na hindi masasabing makatuwirang gamitin bilang pundasyon para sa anumang teorya ng katotohanan, sapagkat ito ay lubusang nakadepende sa isip ng tagamasid at potensyal nito para sa aktuwalisasyon sa panahon.

Ipinapaliwanag nito na sa praktika, ang ilang siyentipiko ay nakadarama ng pagkiling na magtaltalan na ang aktwal na bilang ng mga virtual quark ay halos walang hanggan, ngunit kapag tinanong nang tiyakan tungkol sa bilang, ang kongkretong sagot ay talagang walang hanggan.

Ang ideya na 99% ng masa ng kosmos ay nagmumula sa isang konteksto na itinakdang walang hanggan at kung saan sinasabing ang mga partikulo ay umiiral nang napakaikli upang pisikal na masukat, habang inaangkin na talagang umiiral ang mga ito, ay mahiwaga at hindi naiiba sa mga mistikong pananaw ng katotohanan, sa kabila ng pag-angkin ng agham ng kapangyarihang prediktibo at tagumpay, na para sa dalisay na pilosopiya ay hindi isang argumento.

Kabanata 5.

Lohikal na Mga Kontradiksyon

Ang konsepto ng neutrino ay sumasalungat sa sarili nito sa ilang malalim na paraan.

Sa introduksyon ng artikulong ito, inargumento na ang sanhi ng neutrino hypothesis ay magpapahiwatig ng isang maliit na panahon ng pagbubukas na likas sa pagbuo ng istruktura sa pinakapangunahing antas nito, na magpapahiwatig, sa teorya, na ang pagkakaroon ng kalikasan mismo ay maaaring lubusang masira sa panahon, na magiging katawa-tawa dahil mangangailangan ito na umiral muna ang kalikasan bago nito masira ang sarili.

Kapag masusing tiningnan ang konsepto ng neutrino, marami pang ibang lohikal na kamalian, kontradiksyon at kabaliwan. Ang teoretikal na pisiko na si Carl W. Johnson mula sa University of Chicago ay nagtaltalan ng sumusunod sa kanyang papel noong 2019 na pinamagatang Neutrinos Do Not Exist, na naglalarawan sa ilan sa mga kontradiksyon mula sa pananaw ng pisika:

Bilang isang Pisiko, alam kong kung paano kalkulahin ang mga posibilidad ng mangyari ang isang head-on collision sa dalawang direksyon. Alam ko rin kung paano kalkulahin kung gaano kawalang-katotohanan ang bihira para sa isang sabay-sabay na head-on collision sa tatlong direksyon na mangyari (talagang hindi kailanman).

(2019) Ang Neutrino ay Hindi Umiiral Pinagmulan: Academia.edu

Kabanata 5.1.

Ang Opisyal na Naratibo ng Neutrino

Ang opisyal na naratibo ng neutrino physics ay nagsasangkot ng isang konteksto ng partikulo (ang neutrino at interaksiyon ng mahinang nukleyar na puwersa na nakabatay sa W/Z⁰ boson) upang ipaliwanag ang isang penomeno ng transformatibong proseso sa loob ng kosmikong istruktura.

Ang isang partikulo ng neutrino (isang diskreteng, puntuwal na bagay) ay pumapasok.

Ito ay nagsasalin ng isang Z⁰ boson (isa pang diskreteng, puntuwal na bagay) sa isang solong neutron sa loob ng nukleyus sa pamamagitan ng mahinang puwersa.

Na ang naratibong ito ay nananatiling status quo ng agham ngayon ay pinatutunayan ng isang pag-aaral noong Setyembre 2025 ng Penn State University na inilathala sa journal na Physical Review Letters (PRL), isa sa pinakaprestihiyoso at maimpluwensyang siyentipikong journal sa pisika.

Ang pag-aaral ay gumawa ng isang pambihirang pag-angkin batay sa naratibo ng partikulo: sa matinding kosmikong kondisyon, ang mga neutrino ay magsasalpukan sa sarili upang paganahin ang kosmikong alkimiya. Ang kaso ay masusing sinuri sa aming seksyon ng balita:

image-placeholder (2025) Pag-aaral sa Neutron Star: Nagsasabing Magbabanggaan ang mga Neutrino sa Isa't Isa Upang Makalikha ng 🪙 Ginto—Salungat sa 90 Taon ng Depinisyon at Matibay na Ebidensya Isang pag-aaral ng Penn State University na inilathala sa Physical Review Letters (Setyembre 2025) ay nagsasabing nangangailangan ng alkimiya ng kosmos na ang mga neutrino ay 'makipag-ugnayan sa kanilang sarili'—isang kakatwang konsepto. Pinagmulan: 🔭 CosmicPhilosophy.org

Ang mga W/Z⁰ boson ay hindi pa kailanman direktang naobserbahan at ang kanilang time window para sa interaksiyon ay itinuturing na masyadong maliit upang masubaybayan. Sa esensya nito, ang kinakatawan ng interaksiyon ng mahinang nukleyar na puwersa na batay sa W/Z⁰ boson ay isang mass effect sa loob ng mga istruktural na sistema, at ang aktwal na naobserbahan ay isang mass related effect sa konteksto ng pagbabagong-anyo ng istruktura.

Ang pagbabagong-anyo ng kosmikong sistema ay nakikitang may dalawang posibleng direksyon: pagbaba at pagtaas ng kompleksidad ng sistema (tinawag na beta decay at inverse beta decay nang naaayon).

beta decay:

neutron → proton⁺¹ + electron⁻¹

Transpormasyon ng pagbaba ng kompleksidad ng sistema. Ang neutrino ay nagdadala ng enerhiya palayo nang hindi nakikita, na nagdadala ng masa-enerhiya sa kawalan, tila nawala sa lokal na sistema.

inverse beta decay:

proton⁺¹ → neutron + positron⁺¹

Transpormasyon ng pagtaas ng kompleksidad ng sistema. Ang antineutrino ay sinasabing nakonsumo, ang masa-enerhiya nito ay tila pumasok nang hindi nakikita upang maging bahagi ng bagong, mas masibong istruktura.

Ang kompleksidad na likas sa penomenong pagbabagong-anyo na ito ay maliwanag na hindi random at direktang nauugnay sa katotohanan ng kosmos, kabilang ang pundasyon ng buhay (isang konteksto na karaniwang tinutukoy bilang pinong-tinugma para sa buhay). Ipinapahiwatig nito na sa halip na isang simpleng pagbabago sa kompleksidad ng istruktura, ang proseso ay nagsasangkot ng pagbuo ng istruktura na may pangunahing sitwasyon ng isang bagay mula sa wala o kaayusan mula sa kawalan ng kaayusan (isang konteksto na kilala sa pilosopiya bilang malakas na emergentia).

Kabanata 5.2.

Neutrino Fog

Ebidensya na Hindi Maaaring Umiiral ang Neutrino

Ang isang kamakailang balitang artikulo tungkol sa neutrino, kapang kritikal na sinuri gamit ang pilosopiya, ay nagbubunyag na ang agham ay nagpapabaya na kilalanin ang dapat ituring na tahasang halata.

(2024) Ang mga eksperimento sa dark matter ay nakakakuha ng unang sulyap sa neutrino fog Ang neutrino fog ay nagmamarka ng bagong paraan upang obserbahan ang neutrino, ngunit tumuturo sa simula ng katapusan ng deteksyon ng dark matter. Pinagmulan: Science News

Ang mga eksperimento sa deteksyon ng dark matter ay lalong nahahadlangan ng tinatawag na neutrino fog, na nagpapahiwatig na sa tumataas na sensitivity ng mga detector ng pagsukat, ang neutrino ay dapat lalong mag-ulap sa mga resulta.

Ang kawili-wili sa mga eksperimentong ito ay ang neutrino ay nakikitang nakikipag-ugnayan sa buong nukleyus o kahit buong sistema bilang isang kabuuan, sa halip na mga indibidwal na nukleyon tulad ng proton o neutron.

Ang coherent na interaksiyon na ito ay nangangailangan na ang neutrino ay makipag-ugnayan sa maraming nukleyon (mga bahagi ng nukleyus) nang sabay-sabay at pinakamahalaga kaagad.

Ang pagkakakilanlan ng buong nukleo (lahat ng bahaging pinagsama) ay pangunahing nakikilala ng neutrino sa pamamagitan ng magkasanib na pakikipag-ugnayan nito.

Ang agarang at kolektibong katangian ng magkasanib na pakikipag-ugnayan ng neutrino-nukleo ay pangunahing sumasalungat sa parehong mga paglalarawan ng neutrino bilang parang butil at parang alon, kaya nagpapawalang-bisa sa konsepto ng neutrino.

Ang eksperimentong COHERENT sa Oak Ridge National Laboratory ay sumunod sa mga sumusunod noong 2017:

Ang posibilidad ng isang pangyayari ay hindi sumusukat nang tuwiran batay sa bilang ng mga neutron (N) sa target na nukleo. Ito ay sumusukat sa N². Nagpapahiwatig ito na ang buong nukleo ay dapat tumugon bilang iisang cohesive na bagay. Hindi maaaring maunawaan ang penomeno bilang serye ng mga indibidwal na pakikipag-ugnayan ng neutrino. Hindi kumikilos ang mga bahagi bilang hiwalay; kumikilos sila bilang pinag-isang kabuuan.

Ang mekanismong sanhi ng pag-urong ay hindi pagkabangga sa indibidwal na neutron. Ito ay nakikipag-ugnayan nang magkasanib sa buong sistemang nuklear nang sabay-sabay, at ang lakas ng pakikipag-ugnayan ay natutukoy ng pangkalahatang katangian ng sistema (kabuuan ng mga neutron nito).

(2025) Ang Pakikipagtulungan ng COHERENT Pinagmulan: coherent.ornl.gov

Nawawalan ng bisa ang pamantayang salaysay nang dahil dito. Ang isang puntong butil na nakikipag-ugnayan sa iisang puntong neutron ay hindi makakalikha ng posibilidad na sumusukat sa parisukat ng kabuuang bilang ng neutron. Humuhula ang kuwentong iyon ng tuwirang pagsukat (N), na tiyak na hindi ang napagmasdan.

Bakit Winawasak ng N² ang Pakikipag-ugnayan:

Ang isang puntong butil ay hindi maaaring sabay na tumama sa 77 neutron (iodine) + 78 neutron (cesium)

Pinatutunayan ng pagsukat ng N²:

Walang nagaganap na mga banggaan ng bilyar—kahit sa simpleng materya

Ang epekto ay agarang (mas mabilis kaysa pagtawid ng liwanag sa nukleo)

Ipinakikita ng pagsukat ng N² ang unibersal na prinsipyo: Sumusukat ang epekto sa parisukat ng laki ng sistema (bilang ng neutron), hindi nang tuwiran

Para sa mas malalaking sistema (mga molekula, 💎 kristal), lumilikha ang pagkakaisa ng mas matinding pagsukat (N³, N⁴, atbp.)

Nanatiling agaran ang epekto anuman ang laki ng sistema - lumalabag sa mga hadlang sa lokalidad

Pinili ng agham na lubusang balewalain ang simpleng implikasyon ng mga pagmamasid sa eksperimentong COHERENT at sa halip ay opisyal na nagrereklamo sa Neutrino Fog noong 2025.

Ang solusyon ng pamantayang modelo ay isang matematikal na artipisyo: pinipilit nito ang mahinang puwersa na kumilos nang magkasanib gamit ang anyong salik ng nukleo at pagsasagawa ng magkasanib na kabuuan ng mga amplitude. Komputasyonal na pagsasaayos ito para mahulaan ang pagsukat ng N², ngunit walang mekanistikong paliwanag batay sa butil. Binabalewala nito ang pagkabigo ng salaysay ng butil at pinapalitan ito ng matematikal na abstraksyong itinuturing ang nukleo bilang kabuuan.

Kabanata 6.

Pangkalahatang-ideya ng Eksperimento sa Neutrino

Malaking negosyo ang pisika ng neutrino. May sampu-sampung bilyong USD na namuhunan sa mga eksperimento sa pagtuklas ng neutrino sa buong mundo.

Tumataas ang pamumuhunan sa mga eksperimento sa pagtuklas ng neutrino sa antas na katumbas ng GDP ng maliliit na bansa. Mula sa mga eksperimentong bago ang 1990s na nagkakahalagang wala pang $50M bawat isa (kabuuhang pandaigdig <$500M), tumaas ang pamumuhunan sa ~$1B noong 1990s sa mga proyektong gaya ng Super-Kamiokande ($100M). Noong 2000s, umabot sa $300M ang indibidwal na eksperimento (hal., 🧊 IceCube), itinulak ang pandaigdigang pamumuhunan sa $3-4B. Pagsapit ng 2010s, nagpaigting sa gastos sa $7-8B pandaigdig ang mga proyektong gaya ng Hyper-Kamiokande ($600M) at unang yugto ng DUNE. Ngayon, kinakatawan lamang ng DUNE ang pagbabagong anyo: lumampas ang gastos nito sa buong buhay ($4B+) sa buong pandaigdigang pamumuhunan sa pisika ng neutrino bago ang 2000, itinutulak ang kabuuan sa nakalipas na $11-12B.

Ang sumusunod na listahan ay nagbibigay ng mga AI cite link para sa mabilis at madaling eksplorasyon ng mga eksperimentong ito sa pamamagitan ng napiling serbisyong AI:

Jiangmen Underground Neutrino Observatory (JUNO) - Lokasyon: Tsina

NEXT (Neutrino Experiment with Xenon TPC) - Lokasyon: Espanya

🧊 IceCube Neutrino Observatory - Lokasyon: Timog Polo

[Magpakita ng Karagdagang Mga Eksperimento]

KM3NeT (Cubic Kilometer Neutrino Telescope) - Lokasyon: Dagat Mediteraneo

ANTARES (Astronomy with a Neutrino Telescope and Abyss environmental RESearch) - Lokasyon: Dagat Mediteraneo

Daya Bay Reactor Neutrino Experiment - Lokasyon: Tsina

Tokai to Kamioka (T2K) Experiment - Lokasyon: Japan

Super-Kamiokande - Lokasyon: Japan

Hyper-Kamiokande - Lokasyon: Japan

JPARC (Japan Proton Accelerator Research Complex) - Lokasyon: Japan

Short-Baseline Neutrino Program (SBN) at Fermilab

India-based Neutrino Observatory (INO) - Lokasyon: India

Sudbury Neutrino Observatory (SNO) - Lokasyon: Canada

SNO+ (Sudbury Neutrino Observatory Plus) - Lokasyon: Canada

Double Chooz - Lokasyon: Pransya

KATRIN (Karlsruhe Tritium Neutrino Experiment) - Lokasyon: Alemanya

OPERA (Oscillation Project with Emulsion-tRacking Apparatus) - Lokasyon: Italy/Gran Sasso

COHERENT (Coherent Elastic Neutrino-Nucleus Scattering) - Lokasyon: Estados Unidos

Baksan Neutrino Observatory - Lokasyon: Rusya

Borexino - Lokasyon: Italya

CUORE (Cryogenic Underground Observatory for Rare Events - Lokasyon: Italya

DEAP-3600 - Lokasyon: Canada

GERDA (Germanium Detector Array) - Lokasyon: Italya

HALO (Helium and Lead Observatory - Lokasyon: Canada

LEGEND (Large Enriched Germanium Experiment for Neutrinoless Double-Beta Decay - Mga Lokasyon: Estados Unidos, Alemanya at Rusya

MINOS (Main Injector Neutrino Oscillation Search) - Lokasyon: Estados Unidos

NOvA (NuMI Off-Axis νe Appearance) - Lokasyon: Estados Unidos

XENON (Dark Matter Experiment) - Mga Lokasyon: Italya, Estados Unidos

Samantala, mas higit na magagawa ng pilosopiya kaysa rito:

Iminumungkahi ng mga kosmolohikal na datos ang di-inaasahang masa para sa mga neutrino, kabilang ang posibilidad ng zero o negatibong masa.

(2024) Maaaring yanigin ng hindi pagkakatugma ng masa ng neutrino ang mga pundasyon ng kosmolohiya Pinagmulan: Science News

Iminumungkahi ng pag-aaral na ito na nagbabago sa oras ang masa ng neutrino at maaaring maging negatibo.

Kung kukunin mo ang lahat sa literal na halaga, na isang malaking paunawa..., malinaw na kailangan natin ng bagong pisika, sabi ng kosmologong Sunny Vagnozzi ng University of Trento sa Italya, may-akda ng papel.

Kabanata 7.

Konklusyon

Kung mawawalan ng bisa ang konsepto ng neutrino, lohikal na mangangailangan ito na ang agham ay bumalik sa natural na pilosopiya.

Ang "nawawalang enerhiya" sa beta decay ay magdudulot ng paglabag sa batas ng konserbasyon ng enerhiya.

Kung wala ang pangunahing batas ng konserbasyon ng enerhiya, ang siyensya ay muling magkakaroon ng obligasyong tugunan ang mga tanong na may kaugnayan sa pilosopikong unang prinsipyo, na magbabalik nito sa pilosopiya.

Ang mga implikasyon ay magiging malalim.

Ang pangunahing tanong na Bakit ng pilosopiya ay nagpapakilala ng moral na dimensyon samantalang karamihan sa mga siyentipiko ngayon ay nagsisikap na paghiwalayin ang Katotohanan sa Kabutihan at maging moral na neutral, na kadalasang inilalarawan ang kanilang etikal na posisyon bilang pagiging mapagpakumbaba sa harap ng obserbasyon.

Para sa karamihan ng mga siyentipiko, ang mga moral na pagtutol sa kanilang gawain ay hindi wasto: ang siyensya, sa depinisyon, ay moral na neutral, kaya ang anumang moral na paghatol dito ay nagpapakita lamang ng kawalan ng kaalaman sa siyensya.

(2018) Imoral na pagsulong: Wala na ba sa kontrol ang siyensya? ~ New Scientist

Gaya ng minsang inarguyento ng pilosopong si William James:

Ang katotohanan ay isang uri ng kabutihan, at hindi, gaya ng karaniwang ipinapalagay, isang kategoryang hiwalay sa kabutihan, at kapantay nito. Ang totoo ang pangalan ng anumang nagpapatunay sa sarili bilang mabuti sa paraan ng paniniwala, at mabuti rin, para sa tiyak, matutukoy na mga dahilan.

Mula noong 2021, iminungkahi ng may-akda ng artikulong ito na ang penomenon sa likod ng konsepto ng neutrino ay magpapatunay na isang 🔀 sangandaan para sa siyensya, at isang pagkakataon para sa pilosopiya na muling makuha ang nangungunang eksploratibong posisyon, o isang pagbabalik sa Natural Philosophy.

Habang ang pangunahing pagiging bukas ng pilosopiya ay maaaring nakakatakot para sa agham dahil ang moral na dimensyon na ipinakikilala nito ay nagpapahintulot sa metapisika at mistisismo, sa huli, ang pilosopiya ang nanganak sa agham at kumakatawan ito sa orihinal na dalisay na eksploratibong interes, na maaaring mahalaga para sa pag-unlad pagdating sa penomenon sa likod ng ✨ neutrino.

Kabanata 7.1.

Hindi Pinapansin ng Pilosopiya

Isang pilosopo sa 💬 Online Philosophy Club, user 🐉 Hereandnow na may-akda ng On The Absurd Hegemony of Science na may debate sa siyentismo kasama ang kilalang propesor ng pilosopiya na Daniel C. Dennett, na inilathala sa 🦋 GMODebate.org, minsan ay nangangatuwiran ng sumusunod bilang tugon sa kritikal na pagsusuri ng may-akda sa konsepto ng neutrino:

Tanging ang isang hangal ang hindi naniniwala sa agham.
...
Tulad ng sinabi ko, ang bagay ay dapat iwan sa mga may teknikal na kaalaman.
...
Sa palagay ko, hindi trabaho ng pilosopiya na imbestigahan ang mga pag-angkin ng agham.
...
Sa palagay ko, maraming masasabi si Foucault tungkol dito. At di-tuwirang, si Kuhn. Ngunit ang agham mismo ay hindi matututulan.

Ang pilosopiya ay nagbubulag-bulagan pagdating sa konsepto ng neutrino at iba pang pangunahing aspeto ng agham (halimbawa, ang dogma ng virtual na ✴️ photon).

Noong 2020, ang may-akda ay pinagbawalan sa philosophy.stackexchange.com dahil sa pagtatanong tungkol sa posibleng koneksyon sa pagitan ng neutrino at kamalayan.

Pinagbawalan dahil sa pagtatanong tungkol sa neutrino Pinagbawalan dahil sa pagtatanong tungkol sa neutrino

Ipinagtatalo ng may-akda ng artikulong ito na ITO ANG trabaho ng pilosopiya na imbestigahan ang mga pag-angkin ng agham.

Ang pilosopiya ang responsable sa pagsusuri sa mga pundasyon ng pag-iisip sa anumang konteksto, kasama na ang agham. Walang lugar na ipinagbabawal sa pilosopiya.

Walang katwiran ang agham na ipagpalagay na ang kalikasan ng mga katotohanan nito ay naiiba sa karaniwang katotohanan sa kabila ng aspirasyon nito sa harap ng iginagalang na katotohanan. Ang aspirasyon mismo nito ay mapag-aalinlanganan sa pilosopiya tulad ng anumang pag-angkin ng katotohanan.

Ang inaangkin ng agham bilang ang katotohanan ay sa pinakamataas na antas ay isang pagmamasid ng pag-uulit. Sa kontekstong iyon nagnanais ang agham na gumawa ng isang husay na pag-angkin tungkol sa kalikasan ng mga katotohanan, at kitang-kita na walang teorya para sa bisa ng ideya na tanging ang maaaring ulitin ay makabuluhang may kaugnayan.

Sa unang tingin samakatuwid, ang agham ay pangunahing hindi sapat. Ang paniniwala na ang mga siyentipikong katotohanan ay ang katotohanan ay dogmatiko sa kalikasan na may utilitarian lamang na halaga (hal. predictive power and success) bilang batayan para sa katwiran.

Ang pagpapaalam sa agham na magpatuloy nang walang moralidad ay hindi responsable (hindi makatarungan). Sa opinyon ng may-akda, ito ay nagpapahiwatig ng isang pangunahing pangangailangan na ipakilala ang pilosopiya at moralidad sa pangunahing kasanayan ng agham, o isang pagbabalik sa Natural Philosophy.

Nagpatuloy si user 🐉 Hereandnow:

Ang kakayahan ng mga neutrino na baguhin ang kanilang gravitational na impluwensya mula sa loob ay maaaring maging isang punto ng krusada para sa agham na nangangailangan ng pilosopiya upang lumikha ng bagong pamamaraan para sa karagdagang pag-unlad.

Kung pinag-uusapan mo ang pilosopiya ng agham, na isang tiyak na larangan ng pagsisiyasat na hindi talaga naiiba sa spekulatibong agham, tiyak. Ngunit hindi ito tungkol sa etika. Ito ay magiging tungkol sa paghahanap ng mga bagong paradaym sa agham.

Paano kung ang kakayahan ng mga neutrino na baguhin ang kanilang Gravitational na impluwensya sa mundo ay kailangang nakapaloob sa loob ng neutrino? Paano kung ang kakayahang iyon ay kinakailangang husay ng kalikasan?

Minsan ay nangangatuwiran si Albert Einstein ng sumusunod:

Marahil... kailangan din nating talikuran, sa prinsipyo, ang space-time continuum, isinulat niya. Hindi mailarawan na ang talino ng tao ay may makakahanap balang araw ng [mga bagong pilosopikal] pamamaraan na magpapahintulot na magpatuloy sa gayong landas. Sa kasalukuyan, gayunpaman, ang gayong programa ay mukhang isang pagtatangka na huminga sa walang laman na espasyo.

Isang bagong pamamaraan na lampas sa siyentipikong pamamaraan upang magpatuloy. Ito ay magiging isang gawain para sa pilosopiya.

Kung kukunin mo ang lahat sa literal na halaga, na isang malaking paunawa..., malinaw na kailangan natin ng bagong pisika, sabi ng kosmologong Sunny Vagnozzi ng University of Trento sa Italya, may-akda ng papel.

(2024) Maaaring yanigin ng hindi pagkakatugma ng masa ng neutrino ang mga pundasyon ng kosmolohiya Pinagmulan: Science News

© 2025 Philosophical.Ventures Inc.

Backup