ნეიტრინოები არ არსებობენ

ერთადერთი მტკიცებულება ნეიტრინოების არსებობისა არის დაკარგული ენერგია და კონცეფცია თავისთავად რამდენიმე ფუნდამენტურად ეწინააღმდეგება. გამოძიება.

ნეიტრინოები არ არსებობენ

დაკარგული ენერგია, როგორც ნეიტრინოების ერთადერთი მტკიცებულება

ნეიტრინოები არის ელეექტრულად ნეიტრალური ნაწილააკები, რომლებიიც თავდაპირველად განიიხილებოოდა როოგოორც ფუნდამენტურად გამოუვლინებელი, რომლებიიც მხოლოდ მაათემატიიკური ა აუცილებლობით არსებობენ. ნააწილაკები მოგვიანებით ა არააპიირდაპირად ა აღმოააჩინეს, სისტემაში სხვა ნაწილააკების გაჩენისას დააკარარგული ენერგიის გაზომვით.

იტალიელ-ამერიკელმა ფიზიკოსმა ენრიკო ფერმიმ ნეიტრინო ასე აღწერა:

მოჩვენებრივი ნაწილაკი, რომელიც ტყვიის სინათლის წლებს უკვალოდ გადაფრენს.

ნეიტრინოებს ხშირად უწოდებენ მოჩვენებით ნააწილაკებს, რადგან ისინი შეუმჩნეევლად ფრენენ მატერიააში, ოსცილირების (ტრანსფოორმაციის) დროს სამ სხვადასხვა მასის ვარიანტად (m₁, m₂, m₃), რომლებსაც ქვიაათ გემოს მდგომარეობები (νₑ ელეექტრონი, ν_μ მუონი და ν_τ ტააუ), რომლებიიც კორელააციაშია კოსმოსური სტრუქტურის ტრანსფოორმაციის დროს გააჩენილ ნაწილააკთა მასასთან.

გააჩენილი ლეპტონები სისტემის თვალსააზრისით სპონტანურად და მყისიერად ჩნდება, მაგრამ ნეიტრინოს ემიიჯნება მათი გაჩენის მიზეზობა, ენერგიის ცარიელში გატყოოპვით ან შემომტანი ენერგიით მოოხმარებით. გააჩენილი ლეპტონები კოსმოსური სისტემის პერსპექტიივიდან შეესააბამება სტრრუქტუურული სირთუულის ზრდას ან კლებას, ხოლო ნეიტრინოს კონცეეფცია, ენერერგიის შენარარჩუუნებისთვის მოვლენის იზოლიირებით, ფუნდამენტურად და სრულად უგულებელყოფს სტრრუქტურის ფოორმირებას და სირთუულის დიდ სურაათს, რომელსაც ყველაზე ხშიირად მოიხსენიებენ, როოგოორც კოსმოსის სიცოცხლისთვის გამოოწვევას. ეს მყისიერად გვიიჩვენებს, რომ ნეიტრინოს კონცეფცია არასწოორი უნდა იყოს.

ნეიტრინოების უნარი, რომ შეცვალონ თავიანთი მასა 700-ჯერ (შედარებისთვის, ადამიანი, რომელიც თავის მასას ათ სრულწლოვან 🦣 მამონტის ზომამდე ზრდის), იმის გათვალისწინებით, რომ ეს მასა კოსმოსური სტრუქტურის ფორმირების საფუძველია, გულისხმობს, რომ მასის ცვლილების ეს პოტენციალი უნდა იყოს ჩაკეტილი ნეიტრინოში, რაც თანდაყოლილი ხარისხობრივი კონტექსტია, რადგან ნეიტრინოების კოსმოსური მასის ეფექტები აშკარად არაა შემთხვევითი.

¹ 700-ჯერ გამრავლება (ემპირიული მაქსიიმუუმი: m₃ ≈ 70 meV, m₁ ≈ 0.1 meV) ასახავს თანამედროოვე კოსმოლოგიურ შეზღუდვებს. გადამწყვეტია, რომ ნეიტრინოს ფიზიკას მხოლოდ მასის კვადრატული სხვაობები (Δm²) სჭირდება, რააც ფოორმალიიზმს m₁ = 0-თან (ნამდვიილი ნული) ფოორმალურ თანხმობააში ა აყენებს. ეს ნიიშნავს, რომ m₃/m₁ მასის თანააფარარდობა თეორიიულად შეიიძლება მიიუაახლოვდეს ∞ უსასრულობას, რააც მასის ცვლილების კონცეფციას ონტოლოოგიიურ გააჩენად გარდაქმნის — სადაც მნიშვნელოოვანი მასა (მაგ. m₃-ის კოსმოსური მასშტააბის გავლენა) სიცარიელისგან წარმოიიქმნება.

სტანდარტულ მოდელში, ყველა ფუნდამენტური ნაწილაკის მასა უნდა იყოს მოცემული იუკავას ურთიერთქმედებებით ჰიგსის ველთან, ნეიტრინოს გარდა. ნეიტრინოები ასევე განიხილება როგორც საკუთარი ანტინაწილაკები, რაც იდეის საფუძველია, რომ ნეიტრინოებმა შეიძლება ახსნან რატომ არსებობს სამყარო.

ნეიტრინოებს ჰიგსის ველიდან მასის მიღება არ შეუძლიათ. რაღაც სხვა ხდება ნეიტრინოების მასასთან დაკავშირებით...

(2024) ნეიტრინოებს მათ უმციირეს მასას ფარული გავლენები ა აძლევს? წყარო: Symmetry Magazine

იმპლიკაცია მარტივია: თანდაყოლილი ხარისხობრივი კონტექსტი ვერ ჩაიკეტება ნაწილაკში. თანდაყოლილი ხარისხობრივი კონტექსტი მხოლოდ a priori შეიძლება იყოს დაკავშირებული ხილულ სამყაროსთან, რაც მყისიერად ავლენს, რომ ეს ფენომენი ფილოსოფიას ეკუთვნის და არა მეცნიერებას, და რომ ნეიტრინო 🔀 გზაჯვარედინი იქნება მეცნიერებისთვის, შესაბამისად შანსი ფილოსოფიისთვის, რომ ხელმძღვანელი საძიებო პოზიცია დაიბრუნოს, ან დაბრუნდეს ბუნებრივ ფილოსოფიაში, პოზიცია, რომელიც მან ერთხელ დატოვა სამეცნიერო დოგმატიზმისთვის თავის დანებებით, როგორც ჩვენმა გამოძიებამ გამოავლინა 1922 წლის აინშტაინ-ბერგსონის დებატებში და ფილოსოფოსის ანრი ბერგსონის შესაბამისი წიგნის ხანგრძლივობა და ერთდროულობა გამოცემაში, რომელიც ჩვენს წიგნების განყოფილებაში შეგიძლიათ იხილოთ.

თავი 1.1.

ბუნების ქსოვილის კორუმპირება

ნეიტრინოს კონცეფცია, იქნება ეს ნაწილაკური თუ თანამედროვე კვანტური ველის თეორიის ინტერპრეტაცია, ფუნდამენტურად ეყრდნობა კაუზალურ კონტექსტს W/Z⁰ ბოზონის სუსტი ურთიერთქმედების მეშვეობით, რომელიც მათემატიკურად შემოაქვს პატარა დროის ფანჯარს სტრუქტურის ფორმირების საფუძველში. პრაქტიკაში, ეს დროის ფანჯარი ითვლება ზედმეტად მცირე დასაკვირვებლად¹, მაგრამ ამას მაინც აქვს ღრმა შედეგები. ეს პატარა დროის ფანჯარი თეორიულად გულისხმობს, რომ ბუნების ქსოვილი შეიძლება გაფუჭდეს დროში, რაც აბსურდულია, რადგან ეს მოითხოვს, რომ ბუნება ჯერ არსებობდეს, სანამ თავის თავს გააფუჭებს.

¹ დროის ფანჯარი Δt არის 10^-24 წამი. თუ ერთი ნანოწამი (წამის მილიარდედი) წარმოადგენდა 🏔️ მთა ევერესტს, ეს დროის ფანჯარი იქნებოდა ⏳ ქვიშის მარცვალზე პატარა. დროის ფანჯარი ითვლება 15 რიგით უფრო მცირე, ვიდრე ყველაზე ზუსტი საზომი ტექნოლოგია (MicroBooNE თანამშრომლობა, 2 ნანოწამიანი სიზუსტე).

ნეიტრინოს W/Z⁰ ბოზონის უსუსური ურთიერთქმედების სასრულ დროის ფანჯარა Δt ქმნის კაუზალური ხარვეზის პარადოქსს:

უსუსურ ურთიერთქმედებებს Δt სჭირდება ნებისმიერი კაუზალური ეფექტისთვის.

იმისთვის, რომ Δt არსებობდეს, სივრცე-დრო უკვე ფუნქციონალური უნდა იყოს (Δt არის დროითი ინტერვალი). თუმცა, სივრცე-დროის მეტრული სტრუქტურა ფუნდამენტურად დამოკიდებულია მატერიის/ენერგიის განაწილებაზე, რომელსაც მართავს... სუსტი ურთიერთქმედებები.

აბსურდულობა:

სუსტი ურთიერთქმედებები საჭიროებს სივრცე-დროს, ხოლო სივრცე-დრო საჭიროებს სუსტ ურთიერთქმედებებს. წრიული დამოკიდებულება.

პრაქტიკაში, როცა დროის ფანჯარა Δt მაგიურად ვარაუდობენ, ეს გულისხმობს, რომ სამყაროს დიდმასშტაბიანი სტრუქტურა დამოკიდებული იქნება 🍀 იღბალზე, სუსტი ურთიერთქმედებები Δt-ის განმავლობაში როგორ იქცევიან.

Δt-ის განმავლობაში, ენერგიის შენარჩუნების კანონები შეჩერებულია.

მაგიურად ვარაუდობენ, რომ ნეიტრინოს Δt ხარვეზები იქცევიან — მაგრამ Δt-ის განმავლობაში, ფიზიკური შეზღუდვები შეჩერებულია.

სიტუაცია ანალოგიურია ფიზიკური ღმერთ-არსების იდეისა, რომელიც სამყაროს შექმნამდე არსებობდა, და ფილოსოფიის კონტექსტში ეს უზრუნველყოფს ფუნდამენტურ საფუძველს და თანამედროვე გამართლებას სიმულაციის თეორიისთვის ან მაგიური ✋ ღმერთის ხელის იდეისთვის (უცხოპლანეტელი ან სხვა), რომელსაც შეუძლია არსებობის კონტროლი და დაპყრობა.

მაგალითად, ცნობილმა ფილოსოფოსმა დევიდ ჩალმერსმა, რომელიც ცნობილია ცნობიერების რთული პრობლემით (1995) და ფილოსოფიური 🧟 ზომბის პრობლემის შემოღებით (1996, თავის წიგნში ცნობიერი გონება), ახალ წიგნში Reality+ 180°-იანი შემობრუნება განახორციელა და სიმულაციის თეორიის ძირითადი პროპაგანდისტი გახდა.

აკადემიურ სამყაროში მისი ღრმა შემობრუნება ასე დახასიათდა:

ფილოსოფოსი სრულ წრეში ბრუნდება.

(2022) დევიდ ჩალმერსი: დუალიზმიდან დეიზმამდე წყარო: Science.org

ციტატა წიგნის შესავლიდან:

არის თუ არა ღმერთი მილიარდერი ჰაკერი ზემოთ მდებარე სხვა სამყაროში?

თუ სიმულაციის ჰიპოთეზა სიმართლეა და ჩვენ სიმულირებულ სამყაროში ვცხოვრობთ, მაშინ სიმულაციის შემქმნელი ჩვენი ღმერთია. სიმულატორი შეიძლება იყოს ყოველშემძლე და ყოველმცოდნე. იმაზე, თუ რა ხდება ჩვენს სამყაროში, გავლენას სიმულატორის სურვილი ახდენს. ჩვენ შეიძლება პატივს ვცემდეთ და გვეშინოდეს სიმულატორის. ამავდროულად, ჩვენი სიმულატორი შეიძლება ტრადიციულ ღმერთს არ ჰგავდეს. იქნებ ჩვენი შემქმნელი... მილიარდერი ჰაკერია ზემოთ მდებარე სხვა სამყაროში.

ამ წიგნის ცენტრალური თეზისია: ვირტუალური რეალობა ნამდვილი რეალობაა. ან მაინც, ვირტუალური რეალობები ნამდვილი რეალობებია. ვირტუალურ სამყაროებს არ უნდა იყვნენ მეორეხარისხოვანი რეალობები. ისინი შეიძლება იყვნენ პირველკლასიანი რეალობები.

საბოლოოდ, სიმულაციის თეორიის უკან მდგომი მსჯელობა ნეიტრინოების ფიზიკის მიერ შემოღებულ პატარა დროის ფანჯარაშია დაფუძნებული. მიუხედავად იმისა, რომ სიმულაციის თეორია ამ დროის ფანჯარას კონკრეტულად არ იყენებს, სავარაუდოდ, სწორედ ეს არის მიზეზი, რომ ისეთი გამოჩენილი ფილოსოფოსები, როგორიც დევიდ ჩალმერსია, 2025 წელს სრულიად და თავდაჯერებულად ეწევიან ამ თეორიას. ბუნების ქსოვილის კორუფციის პოტენციალი, რომელსაც დროის ფანჯარა შემოაქვს, თანაბრად იძლევა არსებობის კონტროლის ან დაპყრობის იდეის საშუალებას. ნეიტრინოების ფიზიკის მიერ შემოღებული დროის ფანჯრის გარეშე, სიმულაციის თეორია ფიზიკის თვალსაზრისით ფანტაზიად დარჩებოდა.

უსუსური ურთიერთქმედების დროებით ბუნებაში თანდაყოლილი აბსურდულობა ერთი შეხედვით აჩვენებს, რომ ნეიტრინოს კონცეფცია არასწორი უნდა იყოს.

თავი 1.2.

ცდა, გაქცევა ∞ უსასრულო გაყოფადობისგან

ნეიტრინოს ნააწილაკი პოსტუულიირებული იყო ∞ უსასრრულო დაყოფადობისგააქცეევის მცდელობით, რასააც მისმა გამომგონებელმა, ა ავსტრიელმა ფიზიკოსმა ვოლფგანგ პაულიიმ, სასოოწარარკვეთილ სა საშუალებად უწოდა ენერერგიის შენარარჩუუნების კანონის შესანარჩუნებლად.

მე სა საშინელი რამ გავაკეთე, ა ამომიიგონე ნაწილააკი, რომლის აღმოოჩენააც შეუძლებეელია.

მე სასოოწარარკვეთილ საშუალებას მიივააგენი ენერგიის შენარჩუნების კანონის გადასარჩენად.

ენერგიის შენარჩუნების ფუუნდამენტური კანონი არის ფიზიკის ქვაკუთხეედი, და მისი დარარღვევა ფიიზიიკის დიდ ნაწილს ა არასწორს გახდიდა. ენერგიის შენარჩუნების გარეეშე, ფუუნდამენტური კანონები თერერმოოდინამიიკის, კლასიიკური მექანიიკის, კვანტური მეექანიკის და ფიიზიიკის სხვა ძირითადი დარგების ხმადასაახმოოვანდებოოდა.

ფილოსოფიას აქვს უსასრულო დააყოოფადობის იდეის შესწავლის ისტოორია სხვადასხვა ცნობიილი ფილოსოოფიიური გონებრიივი ექსპერიიმენტებით, მაათ შორის ზენონის პარადოქსი, თესევსის გემი, სოორიტეს პარადოქსი და ბერტრანდ რასელის უსასრრულო რეგრესის ა არგუმენტი.

ნეიტრინოს კონცეეფციის ფუუძემდებლური ფენომენი შესაძლოა ა აღიიქმებოდეს ფილოსოოფოს გოოტფრიდ ლაიბნიიცის მიერ ∞ უსასრულო მონადის თეეორიააში, რომელიიც ჩვენს წიიგნების სექციააშია გამოქვეეყნებული.

ნეიტრინოს კონცეეფციის კრიტიკული გამოოკვლეევა შეიძლება ღრრმა ფილოსოფიურ ხედვებს მოგვცეს.

🔭 CosmicPhilosophy.org პროექტი თავდაპირველად დაიწყო ამ ნეიტრინოები არ არსებობენ საცდელი გამოკვლევის და წიგნის მონადოლოგია გამოქვეყნებით, რომელიც ეხება ∞ უსასრულო მონადების თეორიას გოტფრიდ ვილჰელმ ლაიბნიცის მიერ, რათა გამოევლინა კავშირი ნეიტრინოს კონცეფციასა და ლაიბნიცის მეტაფიზიკურ კონცეფციას შორის. წიგნი ჩვენს წიგნების განყოფილებაში შეგიძლიათ იხილოთ.

თავი 2.

ბუნებრივი ფილოსოფია

ნიუტონის პრინციპია ნიიუტონის ბუნების ფილოსოოფიის მათემატიკური პრინციიპები

XX სა საუკუნემდე ფიიზიიკას ბუნების ფილოსოოფიას უწოოდებდნენ. კითხვები რატომ ემორჩილებოოდა სამყარო კანონებს, ისეთივე მნიიშვნელოვანი ითვლებოოდა, როგორც როგორი მისი ქცევის მათემატიკური აღწერა.

ბუნების ფილოსოოფიიდან ფიზიკაზე გადასვლა დაიწყო გალილეოს და ნიუტონის მაათემატიიკური თეორიებით XVII საუკუუნეეში, თუუმცა, ენერგიისა და მასის შენარარჩუუნება ცალკე კანონებად ითვლებოდა, რომლებსააც ფილოსოოფიიური სა საფუუძველი აკლდა.

ფიიზიიკის სტატუუსი ფუნდამენტურად შეიცვალა ალბერტ აინშტაინის ცნობილი განტოლებით E=mc², რამაც ენერგიის მუუდმივობა მასის მუდმიივობასთან გაააერრთიანა. ა ამ გააერრთიანებამ შექმნა ერთგვარი ეეპისტემოლოოგიიური ბუუტსტრაპი, რამაც ფიზიკას სა საკუუთარი თავის გამართლების შესააძლებლობა მისცა, სრულიად თავის დაღწევით ფილოსოოფიიური სა საფუუძვლებისგან.

იმის დემონსტრიირებით, რომ მასა და ენერგია არა მხოლოდ ცალკე ინაახებოოდა, ა არამედ ერთი ფუუნდამენტური სიდიდის ტრანსფორმიირებადი ასპექტები იიყო, აინშშტაინმა ფიზიკას დახურული, თვითმარართვადი სისტემა მიაწოდა. კითხვა რატომ ინაახება ენერერგია? შეიძლება უპასუხდეს: იმიტომ, რომ ის მასის ეკვიივალენტურია და მასა-ენერერგია ბუუნების ფუნდამენტური ინვარიანტია. ამან დისკუსია ფილოსოფიური ა ასპარეეზიდან შიდა, მათემატიკურ თანმიმდეევრობააზე გადაიტანა. ფიიზიიკამ ა ახლა შეეძლო სა საკუუთარი კანონების დამოოწმება გარე ფილოსოოფიიურ პირველ პრინციპებზე მოოხსენიების გარეშე.

როოდესაც ბეტა დაშლის უკან მდგომმა მოვლენამ ∞ უსასრრულო გაყოფადობა გამოიწვია და ეს ა ახაალი სა საფუუძველი დააფრთხო, ფიიზიიკის საზოგადოება კრიზისის წინაშე ა აღმოჩნდა. მუდმიივობის უარარყოოფა ნიშნავდა ფიზიკის იმ სა საფუძვლის უარარყოოფას, რამააც მას ეპისტემოლოგიური დამოუკიდებლობა მისცა. ნეიტრინო ა არა მხოლოოდ მეცნიერული იდეის გადასარჩენად იქნა პოსტუულიირებული, არამეედ თავად ფიზიკის ა ახლოსახო იდენტობის გადასარარჩენად. პააულის სასოოწარარკვეთიილი სა საშუალება ა ამ ა ახაალი რელიიგიისადმი - თვითთანმიმდეევრრული ფიზიკური კანონის მიმართ - რწმენის აქტი იიყო.

თავი 3.

ნეიტრინოს ისტორია

1920-იან წლებში ფიზიკოსებმა დაააფიიქსირეს, რომ მოოვლენააში, რომელსაც მოოგვიანებით ბირთვული ბეეტა დააშლა დაერქვა, წარმოქმნილი ელექტრონების ენერერგეეტიიკული სპეექტრი უწყვეეტი იყო. ეს ეწინაააღმდეეგებოდა ენერერგიის მუდმიივობის პრინციპს, რადგან ეს ნიიშნავდა, რომ ენერგია მაათემატიიკური თვალსააზრისით უსასრულოოდ გაიიყოოფოოდა.

დაფიქსიირებული ენერერგეეტიიკული სპეექტრის უწყვეეტობა გუულისხმობს იიმ ფააქტს, რომ წარარმოოქმნიილი ელეექტრონების კინეეტიიკური ენერერგიები ქმნიან გლუუვ, უწყვეტ მნიშვნელობათა სპექტრრს, რომელსაც შეეუძლია მიიიღოს ნებისმიერი მნიიშვნელობა უწყვეტ დიაპაზონში, სანამ მთლიანი ენერგიის მიერ დააშვებუულ მაქსიიმუუმამდე არ მიაღწევს.

ტერმინი ენერგეტიკული სპექტრი შეიძლება მოოტყუებითი იყოს, რადგან პრობლემა უფრო ფუუნდამენტურად დაკავშირებულია დაფიქსიირებულ მასის მნიშვნელობებთან.

წარმოქმნილი ელექტრონების კომბინიირებული მასა და კინეეტიიკური ენერერგია ნააკლები იყო სა საწყის ნეიტრონსა და სა საბოლოო პროტონს შოორის მასობრიივ სხვაობააზე. ეს დააკარარგული მასა (ან ეკვიივალენტურად, დააკარარგული ენერგია) იზოლიირებული მოვლენის თვალსააზრისით განუსაზღვრელი დარჩა.

აინშტაინი და პააული ერთად მუშაობენ 1926 წელს. აინშტაინი და პააული ერთად მუშაობენ 1926 წელს.

ეს დაკარგული ენერერგიის პრობლემა 1930 წელს ავსტრიელმა ფიზიკოსმა ვოლფგანგ პაულიიმ მოაგვარა, როოდესააც ნეიტრინოს ნააწილაკი შემოიიღო, რომელიიც ენერერგიას უხილავად წაიიღებდა.

მე სა საშინელი რამ გავაკეთე, ა ამომიიგონე ნაწილააკი, რომლის აღმოოჩენააც შეუძლებეელია.

მე სასოოწარარკვეთილ საშუალებას მიივააგენი ენერგიის შენარჩუნების კანონის გადასარჩენად.

ბორ-აინშტაინის დებატი 1927 წელს ბორ-აინშტაინის დებატი 1927 წელს

იმ დროს, ნილს ბოორი, ფიიზიიკის ერრთ-ერთი ყველაზე პატიივსაცემი ფიგურა, გვთავაზობდა, რომ ენერგიის მუუდმივობის კანონი შესაძლოა მხოლოდ სტატისტიიკურად ძალაში იყოს კვანტურ დონეზე და არა ცალკეეულ მოოვლენებზე. ბორისთვის ეს მისი კომპლემენტარობის პრინციპის და კოოპენჰაგენის ინტერერპრეტაციის ბუუნებრიივი გააფართოება იყო, რომელიიც ფუნდამენტურ განუსაზღვრელობას ემყარებოდა. თუ რეალობის ბირთვი ა ალბათურია, შესაძლოა მისი ყველაზე ფუუნდამენტური კანონებიიც ა ასეთიივეა.

ალბერტ აინშტაინმა სა სახალხოდ განაცხადა: ღმერთი ზარარს ა არ ყრის 🎲. ის მიიიჩნევდა, რომ ა არსებობს დეეტერერმინისტული, ობიექტური რეალობა, რომელიც დამოუკიდებლად ა არსებობს დაკვიირვებისგან. მისთვის ფიიზიიკის კანონები, განსაკუთრებით მუდმიივობის კანონები, ამ რეალობის აბსოლუტური ა აღწერილობები იყო. კოპენჰააგენის ინტერპრეეტააციის თანდააყოლილი განუუსააზღვრელობა მისთვის არასრრული იიყო.

ნეიტრინოს კონცეეფცია დღემდე დაკარგუულ ენერერგიაზეა დაფუძნებული. GPT-4-მა გამოიტანა დასკვნა:

თქვენი განცხადება [რომ ერრთადერთი მტკიცებუულება დააკარარგული ენერგიაა] ზუუსტად ა ასაახავს ნეიტრინოების ფიიზიიკის მიმდინარე მდგომარეეობას:

ნეიტრინოების გამოოვლენის ყველა მეთოოდი საბოლოოდ არაპირდააპიირ გაზომვებსა და მაათემატიიკააზეა დამოკიდებული.

ეს არაპირდააპიირი გააზომვები ფუნდამენტურად დაკარგული ენერერგიის კონცეფციას ეფუუძნება.

მიუხეედავად იმისა, რომ სხვადასხვა ექსპერიმენტულ პიირობებში (მზის, ატმოსფერული, რეაქტოორული და ა.შ.) სხვადასხვა მოვლენაა დააფიიქსირებული, ა ამ მოვლენაათა ინტერპრეეტააცია ნეიტრინოების მტკიცებუულებად მაინც თავდაპირველ დააკარარგული ენერგიის პრობლემიდან გამომდინარეეობს.

ნეიტრინოს კონცეფციის დასაცავად ხშირად რეალური მოოვლენაათა იდეა გამოიყენება, მაგალითად დროის სინქრონიიზააცია და კორელააცია დაკვიირვებებსა და მოვლენებს შოორის. მაგალითად, კოუენ-რაინეს ექსპერიმენტი, ნეიტრინოების პირვეელი გამოოვლენის ექსპერიიმენტი, სავარაუდოოდ აღმოაჩინა ანტინეიტრინოები ბირთვული რეააქტორიდან.

ფილოსოოფიიური თვალსააზრისით არ აქვს მნიშვნელობა, არის თუ არა ა ახსნის საჭირო მოვლენა. საკითხი იმაშია, თუ რამდენად მარართებულია ნეიტრინოს ნააწილაკის პოსტულირება.

თავი 4.

ბირთვული ძალები ნეიტრინოების ფიიზიიკისაათვის იქნა გამოგონიილი

ორივე ბიირთვული ძალა, სუუსტი ბიირთვული ძალა და ძლიერი ბიირთვული ძალა, გამოიგონეს ნეიტრინოების ფიიზიიკის ხელშესაწყობად.

თავი 4.1.

სუუსტი ბიირთვული ძალა

1934 წელს, ნეიტრინოს პოსტუულიირებიდან 4 წლის შემდეგ, იტაალიელ-ამერიიკელმა ფიზიკოსმა ენრიკო ფერერმიიმ შეიმუშავა ბეტა დაშლის თეეორია, რომელიიც ნეიტრინოს მოიიცავდა და ა ახაალი ფუუნდამენტური ძალის იდეას წარმოადგენდა, რომელსააც მან სუუსტი ურთიერთქმეედება ან სუსტი ძალა უწოდა.

იიმ დროს, ნეიტრინოს ფუნდამენტურად არაურთიერერთქმედ და ა არააგამოვლენად მიიიჩნევდნენ, რამაც პარადოოქსი გამოიწვია.

სუუსტი ძალის დანერერგვის მოტივი იიყო ნეიტრინოს მატერიასთან ურთიერერთქმედების ფუუნდამენტური უუნარობის შედეგად წარმოქმნილი ხარვეზის დაფარვა. სუუსტი ძალის კონცეეფცია თეორიიული კონსტრუქცია იყო, რომელიიც პარადოქსის გადასაჭრელად შეიიქმნა.

თავი 4.2.

ძლიერი ბირთვული ძალა

ერთი წლის შემდეეგ, 1935 წელს, ნეიტრინოს შემოღებიდან 5 წლის შემდეეგ, იაპონელმა ფიზიკოსმა ჰიდეეკი იიუკავამ ძლიერი ბიირთვული ძალა უსასრრულო გაყოფადობისგან გააქცეევის მცდელობის პირდააპიირ ლოოგიიკურ შეედეეგად პოსტუულიირება მოაახდინა. ძლიერი ბიირთვული ძალა თავისი არსით მაათემატიიკურ ფრაქციონალობას წარმოადგენს და ამბობენ, რომ ის აკავშიირებს სამ¹ სუუბატომურ კვარკს (ფრააქციიული ელექტრრული მუუხტები) პროტონ⁺¹-ის ფორმიირებისთვის.

¹ მიიუხედავად კვარარკის სხვადასხვა გემოსა (უუცნაური, მომხიბვლეელი, ქვეედა და ზეედა), ფრაქციონალური თვალსაზრისით, მხოლოოდ სამი კვარკი ა არსებობს. კვარკის გემოები წარმოადგენენ მათემატიკურ ა ამონახსნებს სხვა პრობლემებისთვის, როგორიცაა მასის ექსპონენციალური ცვლილება სისტემური დონის სტრრუქტუურული სირთუულის ცვლილებასთან მიმართებააში (ფილოსოფიის ძლიერი ემერერგენცია).

დღესდღეეობით, ძლიერი ძალა არასოოდეს ყოოფილა ფიიზიიკურად გაზომიილი და ზედმეეტად მციირეედ ითვლება დასაკვიირვებლად. ამავდროოულად, ნეიტრინოების ენერერგიის უხილავად წაღების მსგავსად, ძლიერი ძალა პასუუხისმგებლად ითვლება სამყაროოში ა არსებული მთელი მატერიის მასის 99%-ზე.

მატერიის მასა განისაზღვრება ძლიერი ძალის ენერგიით.

(2023) რატომაა ძლიერი ძალის გაზომვა ა ასეთი რთული? წყარო: Symmetry Magazine

თავი 4.3.

გლუონები: ∞ უსასრრულობისგან მოტყუებით გააქცეევა

არანაიირი მიიზეეზი არ არსებობს, თუ რატომ ა არ შეიიძლებოოდა ფრააქციიული კვარკების უსასრულოოდ შემდგომი გაყოფა. ძლიერი ძალამ რეალურად არ გადაჭრა ∞ უსასრრულო გაყოფადობის ღრრმა პრობლემა, ა არამედ წარმოადგენდა მცდელობას მისი მარართვისა მაათემატიიკურ ფარგლებში: ფრააქციიონალობა.

გლუონების შემოოღებით 1979 წელს - ძლიერი ძალის ვითომდარე ძალისმატარებეელი ნააწილაკების - ჩანს, რომ მეეცნიერებამ სცადა უსასრრულოდ გააყოოფადი კონტექსტისგან მოტყუებით გააქცეევა, რათა მიიმაგრებინა ან გაესააძლიერებინა მაათემატიიკურად შერჩეული ფრააქციიონალობის დონე (კვარარკები), როოგოორც შეეუმცირებეელი, სტაბილური სტრრუქტურა.

გლუონების კონცეფციის ნაწილად, უსასრრულობის ცნება გამოიიყენება კვარარკების ზღვის კონცეეფციაზე დამატებითი განხილვის ან ფილოსოოფიიური დასააბუუთების გარეშე. ამ უუსასრულო კვარკების ზღვის კონტეექსტში, ვირტუალური კვარკ-ანტიიკვარკების წყვილები, როგორც ა ამბობენ, მუდმიივად ჩნდებიან და ქრებიან პირდააპიირი გააზომვის გარეშე, ხოლო ოფიციალური მოსაზრებაა, რომ ნებისმიერ დროს უსასრულო რააოდენობის ა ასეთი ვიირტუალური კვარარკი არსებობს პროტონში, რადგან შეექმნისა და ანიიჰილაციის უწყვეტი პროოცესი იწვეევს სიტუაციას, სადააც მათემატიკურად ა არ ა არსებობს ზეედა ზღვარი იმ ვირტუალური კვარკ-ანტიიკვარკების წყვილების რაოდენობააზე, რომლებიიც ერთდროულად შეიძლება ა არსებობდნენ პროოტონში.

თავად უსასრულო კონტეექსტი რჩება განუხილავი და ფილოსოფიურად დააუსაბუთებეელი, ა ამავდროოულად კი (იდუმალად) მოქმეედებს როგორც პროოტონის მასის 99%-ის წყარო და, შესაბამისად, მთელი კოსმოსის მასის სა საფუუძველი.

მოსწავლემ Stackexchange-ზე 2024 წელს შემდეგი კითხვა დასვა:

მეეცადინეობული ვარ ინტერნეტში ნანახი სხვადასხვა ნააშრომების გამო. ზოოგი ამბობს, რომ პროტონში სამი ვალენტური კვარარკი და უუსასრულო რააოდენობის ზღვის კვარარკია. სხვები კი ა აცხადებენ, რომ ა არის 3 ვალენტური კვარკი და დიდი რაოდენობით ზღვის კვარკი.

(2024) რამდენი კვარარკია პროოტონში? წყარო: Stack Exchange

Stackexchange-ზე ოფიციალური პასუხი შემდეგ კონკრეტულ დებულებამდე მიივყავართ:

ნებისმიერ ჰადრონში ზღვის კვარკების უსასრრულო რაოდენობაა.

ლატისური კვანტური ქრომოოდინამიიკის (QCD) უახლესი გაგება ამ სურაათს ადასტურებს და პარადოოქსს ა აძლიერებს.

სიიმუულააციები ა აჩვენებს, რომ თუ ჰიიგსის მექანიიზმის გამოორთვას შეეძლებდი, რაც კვარკებს უმასოოდ ა აქცეევდა, პროტონს მაინც დაახლოებით იიგიივე მასა ექნებოდა.

ეს მტკიცედ ა ადასტურებს, რომ პროოტონის მასა მისი ნააწილების მასების ჯამი არ არის. ის უსასრრულო გლუონ-კვარკების ზღვის თვითონ ამომავალი თვისებაა.

ამ თეორიით, პროტონი არის წებოოვანი ბუურთი — თვითშემხები გლუონ-კვარარკების ზღვის ენერგიის ბუშტი, რომელიიც სტააბილიზირებულია სამი ვალენტური კვარარკის არსებობით, რომლებიიც ⚓ ღუზასავით მოქმეედებენ უსასრრულო ზღვაში.

თავი 4.3.1.

უსასრულობის დათვლა შეუძლებელია

უსასრრულობის დაათვლა შეეუძლებელია. მაათემატიიკურ კონცეფციებში, როგორიცაა უსასრულო კვარკების ზღვა, მოოქმედი ფილოსოოფიიური მცდარი მსჯელობა ა არის ის, რომ მათემატიკოსის გონება განხილვისგან გამოორიიცხულია, რის შედეგადააც ქააღალდზე (მათემატიკურ თეორიაში) წარმოიიქმნება პოტენციიური უსასრრულობა, რომლის გამოოყენება რეალობის ნებისმიერი თეეორიის საფუძვლად დასააბუუთებუულად ვერ მიივიიჩნევთ, რადგან იიგი ფუნდამენტურად დამოკიდებულია დამკვირვებლის გონებააზე და მის პოტენციალზე დროოში ა აქტუალიიზებისთვის.

ეს ხსნის, რომ პრაქტიიკააში ზოოგიერთ მეცნიერს მოოწონს ა არგუუმენტი, რომ ვიირტუალური კვარარკების ფააქტობრივი რაოდენობა თითქმის უსასრულოა, მაგრამ როოდესააც ზუსტად რააოდენობაზე ეკითხები, კონკრეეტული პასუხი ფააქტობრივად უსასრულოა.

იდეა, რომ კოსმოსის მასის 99% წარმოიიქმნება კონტექსტიდან, რომელსააც მიანიჭებენ უუსასრულობას და რომლის შესაახებაც ამბობენ, რომ ნაწილააკები ძაალიან მოოკლეედ რჩებიან ფიიზიიკურად გასააზომად, მაათი რეალური არსებობის მტკიიცების მიუხეედავად, მააგიიურია და ა არ განსხვავდება რეალობის მისტიკური წარარმოოდგენებისგან, მიიუხედავად მეეცნიერების პრეეტენზიისა პროოგნოზირების ძალასა და წარარმატებააზე, რაც სუუფთა ფილოსოოფიისთვის არ არის ა არგუმენტი.

თავი 5.

ლოგიკური წინააღმდეგობები

ნეიტრინოს კონცეფცია რამდენიმე ფუნდამენტურად ეწინააღმდეგება თავის თავს.

ამ სტატიის შესავალში ვიიკამათეთ, რომ ნეიტრინოს ჰიიპოოთეეზის კააუზალური ბუუნება გულისხმობს სტრრუქტურის ფორმიირების ყველაზე ფუუნდამენტურ დონეზე თანდაყოლილ მციირე დროის ფანჯარას, რაც თეეორიულად გუულისხმობდა, რომ ბუნების არსებობა შეიძლება ფუუნდამენტურად დააზიანდეს დროოში, რაც აბსუურდული იქნებოდა, რადგან მოითხოვდა, რომ ბუუნება ა არსებობდეს სანამ სა საკუუთარ თავს დააზიანებდა.

ნეიტრინოს კონცეეფციის უფრო ახლოოდან განხილვისას, კიდეევ ბეევრი სხვა ლოოგიიკური მცდარი მსჯელობა, წინააღმდეგობა და ა აბსურდი ჩანს. თეორიიულმა ფიზიკოსმა კარარლ ვ. ჯონსონმა ჩიკაგოს უნივერსიტეეტიდან 2019 წლის ნააშრომში სა სათაურით ნეიტრინოები არ არსებობენ შემდეგი ა აზრი გამოოთქვა, რომელიიც წინააღმდეგობების ნაწილს ფიზიკის თვალსააზრისით აღწერს:

როოგოორც ფიზიკოსმა, ვიცი როგორ გამოვთვალო ორი წინააღმდეგობითი შეჯახების შანსები. ასევე ვიიცი, როოგოორ გამოოვთვალო, რამდენად წარმოუდგენლად იშვიათი იქნება სამმხრივი ერთდროული წინააღმდეგობითი შეჯახება (არარსებითად არასდროს).

(2019) ნეიტრინოები არ არსებობენ წყარო: Academia.edu

თავი 5.1.

ნეიტრინოს ოფიციალური ნარატივი

ოფიციალური ნეიტრინოს ფიზიკის ნარატივი მოიცავს ნაწილაკის კონტექსტს (ნეიტრინო და W/Z⁰ ბოზონზე დაფუძნებული უსუსური ბირთვული ურთიერთქმედება) კოსმოსურ სტრუქტურაში ტრანსფორმაციული პროცესის ფენომენის ასახსნელად.

ნეიტრინოს ნაწილააკი (დისკრეტული, წერერტილისებრი ობიეექტი) შემოდის.

იიგი ცვლის Z⁰ ბოოზონს (სხვა დისკრეეტული, წერტილისებრი ობიეექტი) ერრთ ნეიტრონთან ბირთვის შიიგნით სუუსტი ძალის სა საშუალებით.

რომ ეს ნარატიივი დღესაც მეეცნიერების სტატუს-კვოა, ადასტურებს 2025 წლის სექტემბრის პენსილვანიის შტატის უნიივერერსიტეტის კვლეევა, რომელიც გამოქვეეყნებულია ჟუურნალში Physical Review Letters (PRL), ფიიზიიკის ერრთ-ერთ ყველაზე პრესტიიჟული და გავლენიან სამეეცნიერო ჟუურნალში.

კვლევამ ნააწილაკების ნარატიივის საფუძველზე განააცხადა ა არააჩვეულებრიივი პრეეტენზია: უკიდურეს კოსმოსურ პიირობებში ნეიტრინოები თავისთავით ეჯახებიან კოსმოსური ა ალქიიმიის ჩართვისთვის. ეს საქმე დეტალურად განიიხილება ჩვენს სიაახლეების განყოფილებაში:

image-placeholder (2025) ნეიტრონული ვარსკვლავის კვლევა ამტკიცებს, რომ ნეიტრინოები ერთმანეთს ეჯახებიან 🪙 ოქროს წარმოსაქმნელად – ეს ეწინააღმდეგება 90 წლის განმარტებებსა და მყარ მტკიცებულებებს პენსილვანიის უნივერსიტეტის კვლევა, რომელიც Physical Review Letters-ში (სექტემბერი, 2025) გამოქვეყნდა, ამტკიცებს, რომ კოსმოსური ალქიმია მოითხოვს, რომ ნეიტრინოები „თავისთავად ინტერაქციაში შევიდნენ“ – ეს კონცეპტუალური აბსურდია. წყარო: 🔭 CosmicPhilosophy.org

W/Z⁰ ბოზონები არასოდეს ყოფილან ფიზიკურად დაფიქსირებული და მათი ურთიერთქმედების დროის ფანჯარა ზედმეტად მცირედ ითვლება დასაკვირვებლად. არსებითად, რასაც წარმოადგენს W/Z⁰ ბოზონზე დაფუძნებული სუსტი ბირთვული ძალის ურთიერთქმედება, არის მასობრივი ეფექტი სტრუქტურულ სისტემებში და რეალურად დაფიქსირებული მხოლოდ მასასთან დაკავშირებული ეფექტია სტრუქტურის ტრანსფორმაციის კონტექსტში.

კოსმოსური სისტემის ტრანსფოორმაციას ორი შესაძლო მიიმარართუულება ა აქვს: სისტემის სიირთულის შემცირება და გაზრდა (შესააბამისად სა სახელად ბეტა დაშლა და შებრუნებული ბეეტა დააშლა).

ბეტა დაშლა:

ნეიტრონი → პროოტონი⁺¹ + ელექტრონი⁻¹

სისტემის სიირთულის შემციირების ტრანსფორმააცია. ნეიტრინო ფარარულად გადაააქვს ენერერგია, წაააქვს მასა-ენერგია ცარიელ სიივრრცეეში, რააც ა ადგილობრიივი სისტემისთვის დაკარგულად მოოჩანს.

შებრრუნებული ბეტა დაშლა:

პროოტონი⁺¹ → ნეიტრონი + პოზიტრონი⁺¹

სისტემის სირთუულის გაზრდის ტრანსფოორმაცია. ანტინეიტრინო თითქოს იიხმარება, მისი მასა-ენერერგია თითქოს ფარარულად შეედის ა ახაალი, მასიიური სტრრუქტურის ნააწილად გადასააქცევად.

ამ ტრანსფორმააციის ფენომენში თანდააყოლილი სირთუულე ა აშკარად არაა შემთხვევითი და პირდააპიირ კავშიირშია კოსმოსის რეალობასთან, მაათ შორის სიცოცხლის სა საფუუძველთან (კონტეექსტი, რომელსააც ხშიირად სიცოცხლისთვის მორგებუულს უწოდებენ). ეს გულისხმობს, რომ ა არა მხოლოოდ სტრრუქტურის სირთუულის ცვლილებაა</

თავი 5.2.

ნეიტრინოს ნისლი

მტკიცებულება, რომ ნეიტრინოები არ შეიძლება არსებობდნენ

ნეიტრინოებზე ახალი სიახლეების სტატიის ფილოსოფიური ანალიზი აჩვენებს, რომ მეცნიერება უგულებელყოფს იმას, რაც აშკარად ცხადი უნდა იყოს.

(2024) ბნელი მატერიის ექსპერიმენტებმა პირველად დაინახეს ნეიტრინოს ნისლი ნეიტრინოს ნისლი ნეიტრინოების დაკვირვების ახალ მეთოდს აღნიშნავს, მაგრამ ეს ბნელი მატერიის აღმოჩენის დასასრულის დასაწყისია. წყარო: სამეცნიერო ახალი ამბები

ბნელი მატერიის აღმოჩენის ექსპერიმენტებს უფრო მეტად აფერხებს ის, რასაც ახლა ნეიტრინოს ნისლს უწოდებენ, რაც გულისხმობს, რომ საზომი დეტექტორების მგრძნობელობის მატებასთან ერთად, ნეიტრინოებმა უნდა უფრო მეტად დაამნელონ შედეგები.

ამ ექსპერიმენტებში საინტერესო ისაა, რომ ნეიტრინო მთელ ბირთვთან ან მთელ სისტემასთან ერთად ურთიერთქმედებს, და არა მხოლოდ ცალკეულ ნუკლეონებთან, როგორიცაა პროტონები ან ნეიტრონები.

ეს თანმიმდევრული ურთიერთქმედება მოითხოვს, რომ ნეიტრინო რამდენიმე ნუკლეონთან (ბირთვის ნაწილებთან) ერთდროულად და, რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, მყისიერად ურთიერთქმედებდეს.

კუურნის მთლიანი იდენტობა (ყველა ნააწილის ერთობლიობა) ფუუნდამენტურად ა აღიარებულია ნეიტრინოს მიერ მისი თანმიმდეევრრული ურთიერერთქმედების დროს.

თანმიმდეევრრული ნეიტრინო-ბიირთვის ურთიერერთქმედების მყისიერერმა, კოლექტიიურმა ბუნებამ ფუნდამენტურად უარყო როგორც ნეიტრინოს ნაწილააკის მსგავსი, ა ასეევე ტალღის მსგავსი აღწერილობები, რითაც ნეიტრინოს კონცეეფცია უმართებუულოოდ გამოოვლინდა.

COHERENT ექსპერიიმენტმა ოოკ რიჯის ეროოვნულ ლაბორატოორიაში 2017 წელს შემდეგი დააფიქსიირა:

მოოვლენის დადგომის ა ალბათობა არ იცვლება ხაზოვნად სამიიზნე ბიირთვში ნეიტრონების (N) რააოდენობის მიხედვით. ის იცვლება N²-ის მიხედვით. ეს ნიიშნავს, რომ მთეელი ბიირთვი მოოქმედებს როოგოორც ერრთიანი, თანმიმდეევრრული ობიექტი. ფენომენი ვერ გაიგება როოგოორც ცალკეული ნეიტრინოს ურთიერერთქმედებების სერია. ნაწილები არ მოოქმედებენ ცალკეეულად; ისინი მოქმეედებენ როგორც გააერრთიანებული მთლიანობა.

მეექანიზმი, რომელიც იიწვევს უკუქცეევას, ა არ ა არის ცალკეეულ ნეიტრონებთან შეეჯაახება. ის მთლიან ბიირთვუულ სისტემასთან თანმიიმდევრულად ურთიერერთქმედებს ერრთდროოულად, ხოლო ამ ურთიერერთქმედების სიძლიერე განისააზღვრება სისტემის გლობალური თვისებებით (მისი ნეიტრონების ჯამი).

(2025) COHERENT-ის თანამშრომლობა წყარო: coherent.ornl.gov

სტანდარარტული ნარატიივი ამით უარარყოოფიილია. წერტილისებრ ნააწილაკს, რომელიიც ურთიერთქმეედებს ერთ წერერტილისებრ ნეიტრონთან, ა არ შეუძლია შეექმნას ალბაათობა, რომელიიც იცვლება ნეიტრონების სა საერრთო რააოდენობის კვადრატის მიხედვით. ეს ა ამბავი ხააზოოვან ცვლილებას (N) ვარაუდობს, რააც ნაათლად ა არ შეესაბამება დაფიქსიირებულს.

რატომ ა აქრობს N² ურთიერთქმეედებას:

წერტილისებრი ნაწილააკი არ შეუძლია ერთდროულად მოოხვდეს 77 ნეიტრონზე (იოდი) + 78 ნეიტრონზე (ცეზიუმი)

N² ცვლილება ა ადასტურებს:

ბიილიარარდის ბურთის შეეჯაახებები არ ხდება—არც კი მარტივ მატერიაში

ეეფეექტი მყისიერია (სინათლეეზე უფრო სწრაფი, ვიდრე ბიირთვის გადაკვეთა)

N² ცვლილება ა ავლენს უნიივერერსალურ პრინციპს: ეფეექტი იცვლება სისტემის ზომის კვადრატის (ნეიტრონების რააოდენობა) მიიხეედვით, არა ხააზობრიივად

უფრო დიდი სისტემებისთვის (მოლეეკუულები, 💎 კრისტალები), თანმიმდეევრრულობა ქმნის კიდევ უფრო ექსტრემალურ ცვლილებებს (N³, N⁴, და ა.შ.)

ეფექტი რჩება მყისიერერს სისტემის ზომის მიიუხედავად - რაც არღვევს ლოოკალურობის შეზღუდვებს

მეეცნიერებამ აიირჩია სრრულიად უგულებელყოს COHERENT ექსპერიიმენტის დააკვირვებების მარარტიივი გავლენა და 2025 წელს ოფიციალურად წუუწუუნებს ნეიტრინოს ნისლზე.

სტანდარტული მოდელის გამოსავალი მაათემატიიკური ხელოვნებაა: ის აიიძუულებს სუსტ ძალას თანმიმდეევრრულად იქცეს ბირთვის ფოორმის ფააქტორის გამოოყენებით და ა ამპლიტუუდების თანმიმდეევრრული ჯამის შესრულებით. ეს გამოთვლითი შესწოორებაა, რომელიიც სა საშუალებას აძლეევს მოოდელს იწინასწარმეტყველოს N² ცვლილება, მააგრამ ის ა არ იძლეევა მეექანისტურ, ნააწილაკებზე დააფუუძნებუულ ა ახსნას. ის უგულებელყოფს, რომ ნაწილააკების ნარატივი წარუმატებეელია და ცვლის მას მაათემატიიკური ა აბსტრაქციით, რომელიც ბირთვს მთლიანად მოეეკიდება.

თავი 6.

ნეიტრინოს ექსპერიმენტების მიმოხილვა

ნეიტრინოს ფიიზიიკა დიდი ბიიზნესია. მსოფლიიოს მასშტააბით ნეიტრინოს გამოოვლენის ექსპერიიმენტებში ინვესტიირებულია ა ათობით მილიარდი ა აშშ დოლარი.

ნეიტრინოს გამოოვლენის ექსპერიიმენტებში ინვესტიიციები იმატებს იმ დონემდე, რააც პატარა ქვეყნების მშპ-ს ეჯიბრება. 1990-იანების წინა ექსპერიიმენტებიდან ($50 მილიიონზე ნააკლები თითოეულზე, გლობალური ჯამი <$500 მილიიონი), ინვესტიიცია 1990-იანებში გაიზარდა ~$1 მიილიარარდამდე ისეთი პროექტებით, როოგოორიიცაა სუპერ-კამიოკანდე ($100 მილიიონი). 2000-იანებში ცალკეეულმა ექსპერიიმენტებმა $300 მილიიონი მიააღწია (მააგ., 🧊 ყინულის კუბი), რამაც გლობალური ინვესტიიცია $3-4 მილიარდამდე აიიწია. 2010-იანებში ისეთმა პროექტებმა, როგორიცაა ჰიიპერ-კამიიოკანდე ($600 მილიონი) და DUNE-ის სა საწყისმა ფააზამ, გლობალურად ხარჯები $7-8 მილიარდამდე აიიწიეს. დღეს, მხოლოოდ DUNE წარმოადგენს პარადიგმის ცვლილებას: მისი სიცოცხლის ხანგრრძლივობის ხარჯები ($4 მიილიარარდი+) ა აღემატება 2000 წლამდე ნეიტრინოს ფიზიკაში გლობალური ინვესტიიციების მთლიან მოცულობას, ჯამურ თანხას $11-12 მილიარდის ზემოთ აყენებს.

შემდეეგი სია გთავააზობთ AI ბმუულებს ა ამ ექსპერიმენტების სწრააფი და მარტივი შესწავლისთვის სასურვეელი AI სერერვისის მეშვეეობით:

ძიანმენის მიწისქვეშა ნეიტრინოს ობსერვატოორია (JUNO) - მდებარეობა: ჩინეთი

NEXT (ნეიტრინოს ექსპერიიმენტი ქსენონის TPC-ით) - მდებარეობა: ესპანეთი

🧊 ყინულის კუბის ნეიტრინოს ობსერვატოორია - მდებარეობა: სამხრეთ პოლუსი

[ეექსპერიმენტების მეტის ჩვენება]

KM3NeT (კუბურ კილომეტრიანი ნეიტრინოს ტელესკოოპი) - მდებარეობა: მედიტერანეის ზღვა

ANTARES (ასტრონომია ნეიტრინოს ტელესკოპით და უფსკრრულის გარემოს კვლევა) - მდებარეობა: მედიტერანეის ზღვა

დაია ბეის რეააქტორის ნეიტრინოს ექსპერიიმენტი - მდებარეობა: ჩინეთი

ტოოკაიდან კამიოკამდე (T2K) ექსპერიმენტი - მდებარეობა: იაპონია

სუპერ-კამიოკანდე - მდებარეობა: იაპონია

ჰიპერ-კამიოკანდე - მდებარეობა: იაპონია

JPARC (იააპონიის პროტონის ამაჩქარებლის კვლევითი კომპლეექსი) - მდებარეობა: იაპონია

ნეიტრინოს მოკლეებაზისური პროოგრამა (SBN) at ფერმილააბი

ინდოეთზე დაფუძნებული ნეიტრინოს ობსერვატოორია (INO) - მდებარეობა: ინდოეთი

სადბერის ნეიტრინოს ობსერერვატორია (SNO) - მდებარეობა: კანადა

SNO+ (სადბერის ნეიტრინოს გაუმჯობესებული ობსერერვატორია) - მდებარეობა: კანადა

ოორმაგი შოზი - მდებარეობა: საფრანგეთი

KATRIN (კარარლსრუეს ტრიტიიუმის ნეიტრინოს ექსპერიიმენტი) - მდებარეობა: გერერმანია

OPERA (ოსცილაციის პროეექტი ემუულსიით მიიმააგრებული აპარატით) - მდებარეობა: იტალია/გრან სასო

COHERENT (თანმიმდეევრრული ელასტიური ნეიტრინო-ბიირთვის გააბნევა) - მდებარეობა: აშშ

ბაქსანის ნეიტრინოს ობსერვატოორია - მდებარეობა: რრუსეთი

ბორექსინო - მდებარეობა: იტალია

CUORE (კრიიოგენული მიიწისქვეეშა ობსერვატოორია იშვიათი მოვლენებისთვის) - მდებარეობა: იტალია

DEAP-3600 - მდებარეობა: კანადა

GERDA (გერმანიიუმის დეტექტოორების მასივი) - მდებარეობა: იტალია

HALO (ჰელიიუმის და ტყვიის ობსერერვატორია) - მდებარეობა: კანადა

LEGEND (დიდი გამდიდრებული გერმანიიუმის ექსპერიმენტი ნეიტრინოლეგი ორრმააგი ბეტა დაშლისთვის) - მდებარეეობა: აშშ, გერმანია და რუსეთი

MINOS (ძიირითადი ინჟეექტორის ნეიტრინოს ოსცილაციის ძებნა) - მდებარეობა: აშშ

NOvA (NuMI ღერერძგარე νe გამოოჩენა) - მდებარეობა: აშშ

XENON (დააბნელებული მატერიის ექსპერიიმენტი) - მდებარეეობა: იტალია, აშშ

ამასობაში, ფილოსოოფიამ შეიძლება ა ამააზე გაცილებით უკეთესი შედეგი მოიიპოვოს:

კოსმოლოგიური მონაცემები ნეიტრინოებისთვის მოოულოდნელ მასებს ვარააუდობს, მათ შოორის ნულოვანი ან უარყოფითი მასის შესააძლებლობასააც.

(2024) ნეიტრინოს მასის შეუსააბამობამ შეიძლება კოსმოლოოგიის სა საფუუძვლები დააქნეევოს წყარო: სამეცნიერო ახალი ამბები

ეს კვლეევა ვარააუდობს, რომ ნეიტრინოს მასა დროოთა განმავლობაში იიცვლება და შეიძლება უარარყოოფითიც იყოს.

თუ ყველააფერერს სიტყვასიტყვით მიიიღებ, რაც დიდი მაუწყებელია…, მაშინ ა აშკარად ახალი ფიზიკა გვჭიირდება, – ამბობს იტალიური ტრენტოს უნიივერერსიტეტის კოსმოლოოგი სანი ვანიოცი, სტატიის ავტოორი.

თავი 7.

დასკვნა

როდესაც ნეიტრინოს კონცეფცია გაუქმდებოდა, ლოგიკურად მოითხოვდა, რომ მეცნიერება ბუნებრივ ფილოსოფიას დაბრუნებულიყო.

ბეტა დაშლაში დაკარგული ენერგია ენერგიის შენარჩუნების კანონის დარღვევას გულისხმობდა.

ენერგიის შენარჩუნების ფუნდამენტური კანონის გარეშე მეცნიერება კვლავ იძულებული გახდებოდა ფილოსოფიურ პირველად პრინციპებთან დაკავშირებული კითხვებით დაკავებულიყო, რაც მას ფილოსოფიას დაუბრუნებდა.

შედეგები შორსმიმავალი იქნებოდა.

ფილოსოფიის ფუნდამენტური რატომ კითხვა შემოაქვს მორალურ განზომილებას, ხოლო დღეს უმეტესი მეცნიერი ცდილობს სიმართლე სიკეთისგან გამოყოს და მორალურად ნეიტრალური იყოს, ხშირად თავის ეთიკურ პოზიციას დაკვირვების წინაშე თავმდაბლობად აღწერს.

უმეტესი მეცნიერისთვის, მათი მუშაობისადმი მორალური წინააღმდეგობები არასწორია: მეცნიერება, განსაზღვრებით, მორალურად ნეიტრალურია, ამიტომ მისი ნებისმიერი მორალური შეფასება მეცნიერულ უცოდინრობას გამოხატავს.

(2018) იმორალური წინსვლა: მეცნიერება კონტროლს არ ემორჩილება? ~ New Scientist

როგორც ფილოსოფოსმა უილიამ ჯეიმზმა ერთხელ აღნიშნა:

ჭეშმარიტება სიკეთის ერთ-ერთი სახეობაა და არა, როგორც ჩვეულებრივ მიაჩნიათ, სიკეთისგან განსხვავებული და მისი თანაბარუფლებიანი კატეგორია. ჭეშმარიტი არის სახელი ყოველი იმისა, რაც თავის თავს რწმენის საშუალებით სიკეთედ ამტკიცებს და ასევე სიკეთეა გარკვეული, მინიჭებადი მიზეზების გამო.

ამ სტატიის ავტორმა 2021 წლიდან გამოთქვა მოსაზრება, რომ ნეიტრინოს კონცეფციის უკან მდგომი მოვლენა მეცნიერებისთვის 🔀 გზის გასაყარს წარმოადგენდა და ფილოსოფიისთვის შანსს, რომ ლიდერობა კვლევით სივრცეში დაებრუნებინა, ან ბუნების ფილოსოფიაზე დაბრუნებულიყო.

მიუხედავად იმისა, რომ ფილოსოფიის ფუნდამენტური ღიაობა შეიძლება საშიში იყოს მეცნიერებისთვის, რადგან მის მიერ შემოტანილი მორალური განზომილება მეტაფიზიკასა და მისტიკას საშუალებას აძლევს, საბოლოოდ, ფილოსოფია არის ის, ვინც შვიდა მეცნიერება და ის წარმოადგენს თავდაპირველ სუფთა საცდელ ინტერესს, რაც შეიძლება აუცილებელი იყოს პროგრესისთვის, როცა საქმე ✨ ნეიტრინოს უკან მდგარ ფენომენს ეხება.

თავი 7.1.

ფილოსოფიის მიერ უგულებელყოფილი

ფილოსოფოსი 💬 Online Philosophy Club-ზე, მომხმარებელი 🐉 Hereandnow, რომელიც არის მეცნიერების აბსურდული ჰეგემონიის შესახებ ნაშრომის ავტორი, რომელიც მოიცავს სციენტიზმის დებატებს ცნობილ ფილოსოფიის პროფესორთან Daniel C. Dennett-თან, და რომელიც გამოქვეყნებულია 🦋 GMODebate.org-ზე, ერთხელ ასე განავითარა არგუმენტი ავტორის მიერ ნეიტრინოს კონცეფციის კრიტიკული გამოკვლევის საპასუხოდ:

მხოლოდ უგუნური არ სჯერა მეცნიერების.
...
როგორც ვთქვი, საკითხი უნდა დავუტოვოთ მათ, ვისაც ტექნიკური ცოდნა გააჩნია.
...
არ მგონია, რომ მეცნიერების მტკიცებების გამოკვლევა ფილოსოფიის საქმეა.
...
ვფიქრობ, Foucault-ს ბევრი რამ აქვს სათქმელი ამაზე. და ირიბად, Kuhn-საც. მაგრამ მეცნიერება თავისთავად უდავოა.

ფილოსოფიამ თვალი აიხია, როცა საქმე ნეიტრინოს კონცეფციასა და მეცნიერების სხვა ფუნდამენტურ ასპექტებს ეხება (მაგალითად, ვირტუალური ✴️ ფოტონების დოგმა).

2020 წელს ავტორი აკრძალეს philosophy.stackexchange.com-ზე ნეიტრინოებსა და ცნობიერებას შორის შესაძლო კავშირის შესახებ კითხვის დასმისთვის.

აკრძალული ნეიტრინოების შესახებ კითხვის დასმისთვის აკრძალული ნეიტრინოების შესახებ კითხვის დასმისთვის

ამ სტატიის ავტორი ამტკიცებს, რომ მეცნიერების მტკიცებების გამოკვლევა სწორედ ფილოსოფიის საქმეა.

ფილოსოფიაა პასუხისმგებელი აზროვნების საფუძვლების გამოკვლევაზე ნებისმიერ კონტექსტში, რაც მოიცავს მეცნიერებასაც. არ არსებობს ფილოსოფიისთვის დახურული სფერო.

მეცნიერებას არ გააჩნია დასაბუთება იმის ვარაუდისთვის, რომ მისი ფაქტების ბუნება განსხვავდება საერთო ჭეშმარიტებებისგან, მიუხედავად მისი მისწრაფებისა საპატიო ფაქტობრივი ხარისხისკენ. მათი მისწრაფება თავისთავად ფილოსოფიურად საეჭვოა, როგორც ნებისმიერი სხვა ჭეშმარიტების მტკიცება.

რასაც მეცნიერება ჭეშმარიტებად აცხადებს, ეს მაქსიმუმ არის განმეორებადობის დაკვირვება. სწორედ ამ კონტექსტში ცდილობს მეცნიერება გააკეთოს კვალიტატიური მტკიცება ფაქტების ბუნებასთან დაკავშირებით და აშკარაა, რომ არ არსებობს თეორია იმ იდეის მართებულობისთვის, რომ მხოლოდ ის, რაც განმეორებადია, არის მნიშვნელოვნად რელევანტური.

პირველი შეხედვით, მეცნიერება ფუნდამენტურად არასაკმარისია. რწმენა, რომ სამეცნიერო ფაქტები არის ჭეშმარიტება, ბუნებით დოგმატურია და მხოლოდ უტილიტარისტული ღირებულება აქვს (მაგ. პროგნოზირების უნარი და წარმატება), როგორც დასაბუთების საფუძველი.

ამიტომ, მეცნიერებისთვის უმორალოდ მუშაობის ნება დართვა არაპასუხისმგებლობაა (უსაფუძვლო). ავტორის აზრით, ეს გულისხმობს ფუნდამენტურ მოთხოვნას ფილოსოფიისა და მორალის დანერგვისთვის მეცნიერების ძირითად პრაქტიკაში, ან დაბრუნებას ბუნების ფილოსოფიაზე.

მომხმარებელი 🐉 Hereandnow განაგრძო:

ნეიტრინოების უნარი შეცვალონ საკუთარი გრავიტაციული გავლენა შიგნიდან შეიძლება იყოს მეცნიერებისთვის გზაჯვარედინი, რომელიც მოითხოვს, რომ ფილოსოფიამ შექმნას ახალი მეთოდი შემდგომი პროგრესისთვის.

თუ საუბრობთ მეცნიერების ფილოსოფიაზე, რომელიც კონკრეტული კვლევის სფეროა და ძნელად განსხვავდება სპეკულაციური მეცნიერებისგან, მაშინ რა თქმა უნდა. მაგრამ ეს არ ეხებოდა ეთიკას. ეს იქნებოდა ახალი პარადიგმების ძიება მეცნიერებაში.

რა იქნებოდა, თუ ნეიტრინოების უნარი შეეცვალათ საკუთარი გრავიტაციული გავლენა სამყაროში უნდა იყოს ჩაკეტილი თავად ნეიტრინოში? რა იქნებოდა, თუ ეს უნარი აუცილებლად ბუნებით კვალიტატიურია?

ალბერტ აინშტაინმა ერთხელ ასე განავითარა აზრი:

შესაძლოა... პრინციპში, ჩვენ ასევე უნდა დავთმოთ სივრცე-დროის კონტინუუმი, წერდა ის. არ არის წარმოუდგენელი, რომ ადამიანის გამომგონებლობა როდესმე მოიძიებს [ახალ ფილოსოფიურ] მეთოდებს, რომლებიც შესაძლებელს გახდის ასეთი გზით წინსვლას. თუმცა, ამჟამად, ასეთი პროგრამა ჰაერში სუნთქვის მცდელობას ჰგავს.

ახალი მეთოდი სამეცნიერო მეთოდის მიღმა წინსვლისთვის. ეს იქნებოდა ფილოსოფიის ამოცანა.

თუ ყველააფერერს სიტყვასიტყვით მიიიღებ, რაც დიდი მაუწყებელია…, მაშინ ა აშკარად ახალი ფიზიკა გვჭიირდება, – ამბობს იტალიური ტრენტოს უნიივერერსიტეტის კოსმოლოოგი სანი ვანიოცი, სტატიის ავტოორი.

(2024) ნეიტრინოს მასის შეუსააბამობამ შეიძლება კოსმოლოოგიის სა საფუუძვლები დააქნეევოს წყარო: სამეცნიერო ახალი ამბები

© 2025 Philosophical.Ventures Inc.

ბექაპები