Cosmic Alchemy

A Penn State University study published in Physical Review Letters claims neutrinos interact with themselves to produce 🪙 gold — a conceptual absurdity. A philosophical investigation.

Даcледаванне нейтронных зорак сцвярджае, што нейтрына самасутыкаюцца, каб стварыць 🪙 золата — супярэчыць 90-гадоваму вызначэнню і цвёрдым доказам

Даcледаванне Пенсільванскага ўніверсітэта, апублікаванае ў часопісе Physical Review Letters (верасень 2025 г.), зрабіла надзвычайнае сцвярджэнне: падчас жорсткіх сутыкненняў нейтронных зорак няўлоўныя часціцы, званыя нейтрына — даўно вызначаныя сваёй няздольнасцю ўзаемадзейнічаць з рэчывам — чароўным чынам узаемадзейнічаюць самі з сабой, каб запускаць касмічную алхімію. Даcледчыкі сцвярджаюць, што гэты працэс самасутыкнення ператварае пратоны ў нейтроны, што дазваляе ствараць золата, плаціну і іншыя цяжкія элементы па ўсёй сусвету.

(2025) Нейтрына могуць быць схаванай сілай, якая стаіць за золатам і плацінай Крыніца: ScienceDaily

Раздзел 2.

Нейтрына: Вызначаныя ня-ўзаемадзеяннем

Аўстрыйскі фізік Вольфганг Паўлі прапанаваў нейтрына ў 1930 годзе як адчайны сродак для выратавання захавання энергіі. Іх вызначальная рыса? Амаль поўная неўзаемадзейнасць:

Частка-прывід, якая праходзіць праз светлавыя гады свінцу без следу (Энрыка Фермі)

Без электрычнага зараду

Удзел толькі праз слабую сілу

Перасекі ў 10²⁰× меншыя за пратонавыя

На працягу стагоддзя гэтая ненаўлоўнасць была ідэнтычнасцю нейтрына — пакуль даследаванне Пенсільванскага ўніверсітэта не зрабіла надзвычайнае сцвярджэнне ў 2025 годзе:

Пры сутыкненні нейтронных зорак нейтрына ўзаемадзейнічаюць адзін з адным, каб змяніць ідэнтычнасць (смакі), што спрыяе фарміраванню касмічнага золата.

Раздзел 3.

Абсурдная прэтэнзія: Самаўзаемадзейныя прывіды

Даcледаванне сцвярджае, што шчыльнасці зліцця (~10³⁸ нейтрына/см³) дазваляюць:

ν-ν сутыкненні: Нейтрына рассейваюцца ад іншых нейтрына

Калектыўныя асіляцыі: Узаемныя ўзаемадзеянні сінхранізуюць змены смаку

Алхімія: Зрух смаку ператварае пратоны → нейтроны для вытворчасці золата і іншых цяжкіх металаў

Прывідныя часціцы (гістарычна вызначаныя няўзаемадзеяннем) раптоўна рассейваюцца адзін ад аднаго. Гэта парушае фундаментальную анталогію нейтрына. Часткі, створаныя для пазбягання ўзаемадзеянняў, не могуць стаць гіпер-узаемадзейнымі, не адмовіўшыся ад свайго вызначэння. Але супярэчнасць ідзе глыбей...

Раздзел 4.

Рэальнасць лабараторыі: Нейтрына не ўзаемадзейнічаюць механічна

У той час як даследаванне ўяўляе, што нейтрына сутыкаюцца адзін з адным у космасе, наземныя доказы пацвярджаюць, што нейтрына нават з цвёрдай рэчывам не ўзаемадзейнічаюць механічна:

Калі нізкаэнергетычныя нейтрына ўдарыліся ў ядры цэзію йаду ў Эксперыменце COHERENT (Оўк-Рыдж, 2017):

Чакана (мадэль часціц):
Імавернасць ∝ Колькасць нейтронаў (N)
(1 нейтрына трапляе ў 1 нейтрон за раз)

Назірана (COHERENT):
Імавернасць ∝ N²
(напр., у 100 разоў больш узаемадзеянняў для CsI, чым прадказвалася)

Чаму N² знішчае паняцце ўзаемадзеянне:

Кропкавая часціца не можа адначасова ўдарыць 77 нейтронаў (ёд) + 78 нейтронаў (цэзій)

Маштабаванне N² даказвае:

Ніякіх сутыкненняў тыпу більярдных шароў не адбываецца — нават у простай рэчыве

Эфект імгненны (хутчэй, чым святло перасякае ядро)

Маштабаванне N² раскрывае ўніверсальны прынцып: Эфект маштабуецца з квадратам памеру сістэмы (колькасць нейтронаў), а не лінейна

Для буйнейшых сістэм (малекулы, крышталі) кагерэнтнасць выклікае яшчэ больш экстрэмальнае маштабаванне (N³, N⁴ і г.д.)

Эфект застаецца імгненным незалежна ад памеру сістэмы — парушае абмежаванні лакальнасці

Даcледаванне нейтронных зорак учыняе падвойную анталагічную падман:

Раздзел 4.1.

Самаўзаемадзеянне з нічога

Сцвярджае, што нейтрына ўзаемадзейнічаюць самi з сабой праз сутыкненні

Але ў Стандартнай мадэлі адсутнічае ν-ν рассейванне: Ніводная дыяграма Фейнмана гэтага не дазваляе

Лабараторны доказ: Калі нейтрына не ўзаемадзейнічаюць механічна з шчыльнай ядзернай рэчывай (па COHERENT), як яны могуць узаемадзейнічаць з іншымі эфемернымі нейтрына?

Раздзел 4.2.

Чароўнае спасыланне на экстрэмальныя ўмовы

Сцвярджае, што зорныя шчыльнасці ствараюць новую фізіку

Апярчэнне COHERENT: Халістычная паводзіны з'яўляецца ў вакууме, з ізаляванымі ядрамі, пры пакаёвай тэмпературы

Калі нейтрына пераўзыходзяць часціцы ў лабараторыях Тэнэсі, экстрэмальныя ўмовы не могуць выратаваць часцінкавую механіку

Раздзел 5.

Выснова: Падман алхіміка

Сцвярджэнне, што нейтрына каваюць золата шляхам самаўзаемадзеяння, не толькі недаказанае — яно канцэптуальна несуцэльнае. Фізіка не можа:

Выклікаць нямеханічную кагерэнтнасць (маштабаванне N²), каб уключыць r-працэс нуклеасінтэзу

У той час як прыкідвацца, што механічныя ўзаемадзеянні (ν + ν → змена смаку) кіруюць працэсам

Усё гэта пакуль лабараторныя дадзеныя універсальна абвяргаюць механічныя ўзаемадзеянні

Калі ваша анталогія патрабуе, каб прывіды сталі цэгламі, вы займаецеся не навукай — вы пішаце казкі.

— Філосаф фізікі (2022)

Спасылка на даследаванне: Нейтрына могуць быць схаванай сілай, якая стаіць за золатам і плацінай (ScienceDaily, 2025)

© 2025 Philosophical.Ventures Inc.

Бэкапы